Η Φωνή του Λαού: Μηνύματα – Επιστολές: Δευτέρα 31 Αυγούστου 20

     New

Η Φωνή του Λαού: Μηνύματα - Επιστολές: Δευτέρα 31 Αυγούστου 2015

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ – Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ, Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΠΑΝΤΑ. Η αρχή έγινε το 1822 – 1827 με τα δάνεια “Ανεξαρτησίας”. Τότε που άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά η επανάσταση κατά του Τούρκικου ζυγού. Παρά τις προσπάθειες που έκαναν οι επαναστατημένοι Έλληνες να δανειστούν, για να εξοπλιστούν οι αγωνιστές της ελευθερίας, καμία από τις μεγάλες δυνάμεις δεν έδειξε ενδιαφέρον, προφανώς για να μη δυσαρεστήσουν το σουλτάνο. Λίγο μετά όμως, όταν τα πράγματα άλλαξαν κι η πλάστιγγα έγειρε προς το μέρος των Ελλήνων, η Αγγλική κυβέρνηση διεμήνυσε το Μαυροκορδάτο ότι θα τη δυσαρεστούσε ιδιαίτερα αν δεν προτιμούσε να δανειστεί από το Αγγλικό χρηματοδοτικό σύστημα. Συμφωνήθηκαν δύο δάνεια το ένα το 1824 και το άλλο το 1825. Από τη στιγμή αυτή η Ελλάδα μπαίνει στο φαύλο κύκλο της απάτης και του αέναου χρέους με πρωτεργάτη της εκμετάλλευσης κυρίως την Αγγλία, που έβλεπε την Ελλάδα ως προτεκτοράτο. Από το αρχικό κεφάλαιο του δανείου, που δόθηκε στην Ελλάδα, παρακρατήθηκε το 41% ως προκαταβολή τόκων. Από το υπόλοιπο 59% , και με τη μεσολάβηση των ίδιων των Άγγλων, παραγγέλθηκε από τη Γερμανία πολεμικό υλικό το οποίο απεδείχθη άχρηστο. Το χειρότερο ήταν ότι τα δάνεια πάρθηκαν με υποθήκη τις “εθνικές γαίες”, τα εδάφη δηλαδή που θα απελευθέρωναν οι Έλληνες από τους Τούρκους. Ήταν τέτοιοι οι όροι του δανείου και η εκμετάλλευση των Ελλήνων που οι ίδιοι οι Times του Λονδίνου έγραψαν: “ η Ελληνική υπόθεση προδόθηκε στην Αγγλία, η Ελλάς θα θριάμβευε άνευ του Αγγλικού χρηματιστηρίου.” Το υπόλοιπο 10 % που έφτασε στους Έλληνες κι αυτό κατασπαταλήθηκε μεταξύ των οπλαρχηγών με τα “πανογραψήματα”. Το 1826 η κυβέρνηση Ζαϊμη δεν είχε “μία” στο εθνικό ταμείο για να βοηθήσει τους πολιορκημένους στο Μεσολόγγι. Ελλάδα από τότε έγινε η  “Ψωροκώσταινα”. Το 1827 κηρύχθηκε η πρώτη πτώχευση. Το 1828 ο Καποδίστριας φτάνει στο Ναύπλιο και βρήκε μία Ελλάδα καταρημαγμένη. Κάνει νέα έκκληση για δάνειο 60 εκ. φράγκων από τη Γαλλία και παρότι στην αρχή του το υποσχέθηκαν τελικά δε δόθηκε. Αναγκάστηκε να βασιστεί σε εσωτερικό δανεισμό και σε μικρά ποσά από τη Γαλλία και τη Ρωσία. Έκοψε νόμισμα, το “ Φοίνικα “, αλλά όλο το εγχείρημα απέτυχε γιατί βρήκε την αντίδραση των τοπικών παραγόντων και του κόσμου που ζητούσε να γίνει διανομή των “ εθνικών γαιών” οι οποίες όμως ήταν ήδη υποθηκευμένες με τα πρώτα δάνεια. Εν το μεταξύ δολοφονείται ο Καποδίστριας. Το 1832 ο Όθων υπογράφει νέο δάνειο 60 εκατομμυρίων φράγκων με σκοπό να αποπληρωθούν και τα προηγούμενα δάνεια, για τα οποία συστάθηκε επιτροπή ελέγχου το 1932 και κατηγορήθηκαν οι Λουριώτης και Ορλάντος, αλλά καμία απόφαση εναντίον τους δεν εκτελέστηκε. Το νέο δάνειο το ανέλαβε αρχικά ο οίκος Άιχταλ του Μονάχου το μεταβίβασε στον οίκο Αρλάντο κι αυτός με τη σειρά του στους Ρότσιλντς, τους μεγαλύτερους τοκογλύφους της εποχής. Ήταν τόσο σίγουρο το δάνειο που έγινε προσφορά από τη Γαλλία και Αγγλία και τελικά η Ελλάδα απεκόμισε 64 εκατ. φράγκα. Όπως αντιλαμβάνεται κανείς ήταν τέτοια η αντιμετώπιση της Ελλάδας από τις λεγόμενες μεγάλες δυνάμεις που ο Άγγλος πρεσβευτής στην Ελλάδα το 1841 έγραφε: “Μία πραγματικά ελεύθερη Ελλάδα είναι παραλογισμός. Η Ελλάδα μπορεί να είναι είτε Ρωσική είτε Αγγλική. Κι αφού δε μπορεί να είναι Ρωσική είναι ανάγκη να γίνει Αγγλική.” Η Ελλάδα δε μπόρεσε τελικά να αποπληρώσει το δάνειο του Όθωνα του 1832 και οδηγείται σε πτώχευση το 1843. Έγινε εκχώρηση εθνικών πόρων, περικοπές μισθών και συγκροτήθηκε διεθνής επιτροπή με σκοπό να ελέγχει τα οικονομικά της Ελλάδας. Νέος οικονομικός έλεγχος το 1857 από επιτροπή που την αποτελούσαν Γάλλοι, Άγγλοι και Ρώσοι. Η επιτροπή αποφάσισε οι φόροι από τον καπνό, τα μονοπώλια, τη σταφίδα και τα τελωνεία θα πήγαιναν απευθείας στην αποπληρωμή του χρέους. Το 1886 έγινε η προσάρτηση της Θεσσαλίας με τον όρο οι Τούρκοι να αποζημιωθούν για τα “κτήματα” και τις “περιουσίες” τους που θα εγκατέλειπαν. Η Ελλάδα χρεώθηκε επίσης και μέρος του σουλτανικού χρέους για τα εδάφη που προσάρτησε. Ιδρύθηκε η Ηπειροθεσσαλική τράπεζα, του Συγγρού, με σκοπό αφενός μεν να αφομοιώσει τα Λαριωτικά αφετέρου να κόψει νόμισμα και να βοηθήσει τις “νέες χώρες” να προσαρτηθούν στην Ελλάδα.

Αναβιώνουν πρώτοι Ολυμπιακοί αγώνες το 1896. Η Ελλάδα αφελώς, χωρίς καμία προνοητικότητα, χωρίς καμία προσπάθεια να προστατεύσει πολιτιστικό της πλούτο, για το συμφέρον της χώρας, παραχωρεί την Ολυμπιακή ιδέα βορά στην εκμετάλλευση του από το παγκόσμιο κεφάλαιο, κάτι που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Η πτώση στις εξαγωγές της σταφίδας, τα εσωτερικά προβλήματα, η μείωση των εσόδων δεν επέτρεψαν την αποπληρωμή του χρέους. Το 1893 με το “ δυστυχώς επτωχεύσαμε” ο Τρικούπης κηρύσσει επίσημα πτώχευση και προσπαθεί να έρθει σε διακανονισμό με τους δανειστές, αλλά δεν τα καταφέρνει. Και πάλι παίχτηκαν σε βάρος της Ελλάδας παιχνίδια στο διεθνές χρηματιστήριο. Ύποπτος θεωρείται και ο ρόλος ντόπιων παραγόντων, αυλικών και πολιτικών, επίσης και της Ηπειροθεσσαλικής τράπεζας του Συγγρού. Λέγεται επίσης ότι και ο Κάιζερ της Γερμανίας είχε παίξει στο χρηματιστήριο με τα Ελληνικά ομόλογα. Μετά τον ατυχή πόλεμο του 1897 με την Τουρκία, η Ελλάδα υποχρεώθηκε να πληρώσει αποζημίωση στους Τούρκους. Ο Διεθνής οικονομικός έλεγχος τότε επέβαλλε ώστε τα έσοδα από τα εθνικά μονοπώλια, σπίρτα, αλάτι κ. λ. π, να πηγαίνουν απευθείας στην αποπληρωμή των χρεών. Η Ηπειροθεσσαλική χρεοκοπεί και απορροφάται από την Εθνική μαζί με τα χρέη της. Αλλάζει το πολιτικό σκηνικό και η Ελλάδα μπαίνει τους δύο βαλκανικούς πολέμους και μετά παίρνει μέρος στον Α’ παγκόσμιο πόλεμο. Μετά τον πόλεμο οι “σύμμαχοι” αλλάζουν πολιτική, ανάλογα με τα συμφέροντά τους και εγκαταλείπουν την Ελλάδα. Οι Έλληνες πολιτικοί όμως για ακόμη μια φορά αποδεικνύονται ανίκανοι να αξιολογήσουν την κατάσταση. Χιλιάδες νέοι χάθηκαν στο Σαγγάριο στο όνομα των φιλοδοξιών των πολιτικών και της απόλυτης έλλειψης πολιτικής και στρατιωτικής σκέψης των κυβερνώντων.

1922 η καταστροφή της Σμύρνης. Οι σύμμαχοι, αφού τα συμφέροντά τους ταυτίζονται πια μ’ αυτά του Κεμάλ, παρακολουθούν αμέτοχοι το δράμα Ελληνικού λαού. 3000 χρόνια Ιωνικού πολιτισμού χάνονται οριστικά και οι πολιτικοί στην Αθήνα ρίχνουν τις ευθύνες ο ένας στον άλλο. Οι Βενιζελικοί στους Βασιλικούς και το αντίθετο. 1927 ιδρύεται η Τράπεζα της Ελλάδας με πρώτο πρόεδρο τον Αλέξανδρο Διομήδη. Η Ελλάδα δεν έχει τα απαιτούμενα κεφάλαια και ιδρύεται με κεφάλαια της Αγγλικής τράπεζας και γίνεται παράρτημά της. Μέρος του Ελληνικού χρυσού μεταφέρεται στη Αγγλική κεντρική τράπεζα . Από το σύνολο των μετοχών μόνο το 10% είναι φανερό και μπορεί να ελεγχθεί και το οποίο όμως μαζί με τις μετοχές του Ελληνικού Δημοσίου δεν ξεπερνά το 46%. Το υπόλοιπο 54%, δε μπορεί να ελεγχθεί σε ποια χέρια ανήκει. 1929 διεθνές οικονομικό κραχ. Η Ελλάδα συνάπτει δάνειο 3,6 εκ. δραχμών και εφαρμόζει τον “κανόνα του χρυσού”. Οι εξαγωγές όμως του καπνού, που από τους φόρους αποπληρωνόταν το δάνειο, πέφτουν δραματικά και το δάνειο δεν αποπληρώνεται. Το 1932 ο Βενιζέλος εγκαταλείπει τον “κανόνα του χρυσού” κάνει στάση πληρωμών και κηρύσσει πτώχευση.

Β’ Παγκόσμιος πόλεμος και η Ελλάδα στο πλευρό των “συμμάχων” εκπλήσσει τους πάντες. “Οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες”. Έρχεται η κατοχή. Η χώρα καταληστεύεται, λεηλατείται, καίγεται. Φορτηγά με μνημεία του πολιτισμού της φεύγουν στη Γερμανία. Η πτωχευμένη και πεινασμένη Ελλάδα δίνει “ αναγκαστικό δάνειο “ στους εισβολείς. Οι Έλληνες πολιτικοί καταφεύγουν στην Αίγυπτο και πολιτικολογούν, με τη βοήθεια των Άγγλων, για το ποιοι θα κυβερνήσουν μετά την απελευθέρωση και κάνουν ότι μπορούν για να γίνουν αρεστοί στους Άγγλους. Οι μεγάλες δυνάμεις υπογράφουν ειρήνη και μοιράζουν τον κόσμο, ερήμην βέβαια των λαών. Δε μένει παρά να επιβάλλουν τα συμφωνηθέντα. Η Ελλάδα πηγαίνει στους Άγγλους. Η οποιαδήποτε οικονομική βοήθεια σήμαινε την άνευ όρων παράδοση του ελέγχου της χώρας στους όρους των Άγγλων, με βάση συμφωνία που είχε υπογραφεί στο Κάιρο από πολιτικούς, που κανένας βέβαια δεν τους είχε εξουσιοδοτήσει γι’ αυτό, που απλά είχαν την έγκριση των Βρετανών και δε θα μπορούσε φυσικά να είναι αντίθετοι με τα συμφέροντά τους. Κι όταν οι Άγγλοι έπαψαν πια να ενδιαφέρονται για την Ελλάδα οι Έλληνες πολιτικοί στράφηκαν στους Αμερικανούς. Οι Αμερικανοί πρόσφεραν 300 εκ. βοήθεια και η κυβέρνηση Τσαλδάρη παραδίδει τη διαχείριση της χώρας στο δρακόντειο έλεγχο των Αμερικανικών αποστολών. Τόσο που η Washington Post έγραφε: “ Οι διπλωματικοί παρατηρηταί της Ουάσιγκτον αδυνατούν να βρουν, σ’ όλη τη σύγχρονη ιστορία, περίπτωση μ’ αυτή τη σπουδή με την οποία μια μικρή χώρα αναθέτει το χειρισμό των υποθέσεών της σε μία άλλη χώρα.”

Οι Αμερικανοί βάζουν όρους και απαιτούν την παράδοση του ΕΛΑΣ . Οι Ελλασίτες βγαίνουν στο βουνό, μα και εκείνων η δογματική πολιτική εξουσία τους προδίδει, περιμένοντας βοήθεια και οδηγίες από το Στάλιν ο οποίος βέβαια είχε ήδη βάλει την υπογραφή του για την παράδοση της Ελλάδας στους Άγγλους. 1963: Οι Παπανδρέου – Μητσοτάκης αντί να ζητήσουν διαγραφή των χρεών της Ελλάδας λόγω της συμμετοχής και της εισφοράς της στον πόλεμο υπογράφουν συμφωνία και αποδέχονται όλα τα μέχρι τότε χρέη μαζί με τους τόκους και τους τόκους υπερημερίας. Δηλαδή η καταρημαγμένη και κατεστραμμένη Ελλάδα αντί να αποζημιωθεί για τις καταστροφές που υπέστη υπογράφει και αποδέχεται χρέη που ίσως να είχαν αποπληρωθεί αν δεν μεσολαβούσε τέτοιος καταστροφικός πόλεμος. Ενώ δηλαδή μετά τον πόλεμο όλες οι χώρες αποζημιώθηκαν για τις ζημιές που υπέστησαν μόνο οι Έλληνες πολιτικοί δεν αξίωσαν δυναμικά και με πίστη τις αποζημιώσεις που ήταν ιερό δικαίωμα και χρέος όλων απέναντι στο λαό που μεγαλούργησε. 1974 έρχεται ο Καραμανλής … με οδηγίες για Κυπριακό, βάσεις κ.λ.π. Το Κυπριακό δε λύνεται. Η Ελλάδα μπαίνει στην ΕΟΚ. 1981 ο Παπανδρέου στην κυβέρνηση με νέες οδηγίες. Μετά το “ έξω οι βάσεις του θανάτου” οι βάσεις παραμένουν και τα δάνεια επανέρχονται. Από κει και πέρα πήραμε φόρα. Τα δάνεια παίρνονται ανεξέλεγκτα από τα ίδια πρόσωπα που εναλλάσσονται στη εξουσία. Η συνέχεια αναμενόμενη. Μία ακόμα πτώχευση της Ελλάδας. Και οι ίδιοι ημιμαθείς έως και αμαθείς και ταυτόχρονα θρασείς και ανίκανοι πολιτικοί άλλαξαν ρόλο και το παίζουν σωτήρες. Οι ίδιοι δηλαδή που έπαιρναν αποφάσεις, υπέγραφαν, διαπλεκόταν, πλούτιζαν, διέλυσαν τους Έλληνες πολίτες, παρέδωσαν τον έλεγχο της χώρας σε Τρόικα, Γερμανούς, κομισιόν κ.λ.π, οι ίδιοι προσπαθούν να πείσουν τους Έλληνες πολίτες ότι αγωνίζονται σκληρά να σώσουν τη χώρα που πρώτα διέλυσαν.

Τελικά πότε η Ελλάδα ήταν πραγματικά ανεξάρτητη χώρα; Πήραν ποτέ οι Έλληνες πολιτικοί αποφάσεις ως ανεξάρτητη χώρα, ως αιρετοί πολίτες αυτής της χώρας ή εκτελούσαν εντολές και οδηγίες κι απλά σε ψευδαισθήσεις διαλειμμάτων ανεξαρτησίας προετοίμαζαν τις συνθήκες και τους όρους για την επόμενη παράδοση; Δούλεψαν ποτέ, πήραν ρίσκο και αποφάσεις για την πραγματική ανεξαρτησία και το πραγματικό συμφέρον των Ελλήνων πολιτών ή πάντα δούλευαν για τις προσωπικές τους φιλοδοξίες και κυρίως για το προσωπικό τους συμφέρον; Καμία καταστροφή, λοιπόν, και καμία παράδοση χώρας δε γίνεται από μόνη της και εκ του μηδενός. Πάντα υπάρχουν αίτιοι και βέβαια λόγος Κάποιοι την προετοιμάζουν, την υπογράφουν και για κάποιο σκοπό. Και η ιστορία αποδεικνύει πάντα και τα αίτια και τους αίτιους. Κι επειδή για το Θουκυδίδη η ημιμάθεια με το θράσος μαζί ή δόλο κρύβει ή βλακεία, οι πολιτικοί μας ή βλάκες είναι ή κρύβουν δόλο. Και οι πολίτες; Πιεσμένοι ασφυχτικά ανάμεσα σε πολιτικούς, ιδέες, ιδεολογίες, μηχανορραφίες, διαπλοκές παρακολουθούν αμήχανοι και εκ των υστέρων να του κλέβουν την ιστορία, να την παραμορφώνουν, να καπηλεύονται τους αγώνες του. Συνειδητοποιούν αμήχανα… η ιστορία γράφεται “αλλού”. Μα αυτοί είναι που πάντα πληρώνουν. Πάντα νικητές και πάντα νικημένοι.

Δήμος Μαγκλάρας

ΟΧΙ στους υποκριτές που μας εξαθλιώνουν, ΝΑΙ στους Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής

Μετά από σαράντα χρόνια μεταπολίτευσης, σαράντα χρόνια προδοσίας, κλοπών και απάτης των πολιτικών κυβερνήσεων προς τον Ελληνικό Λαό η ώρα της Δικαίωσης και της Χρυσής Αυγής έχει φτάσει. Ή κυβέρνηση Τζέφρυ Παπανδρέου του πρώτου μνημονίου, η χούντα Σαμαρά με το δεύτερο μνημόνιο και την σκευωρία εναντίον της Χρυσής Αυγής, όπως και η κυβέρνηση Τσίπρα του τρίτου μνημονίου, του ξεπουλήματος της πατρίδας και της Ελληνικής Ιθαγένειας στους Ισλαμιστές παράνομους μετανάστες, ήταν οι τρείς τελευταίες πιο ενδοτικές και προδοτικές κυβερνήσεις των σαράντα τελευταίων ετών. Ή πολιτική των ανοιχτών συνόρων της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου που άφησαν τους παράνομους μετανάστες Ισλαμιστές να καταλάβουν ολόκληρα νησιά, όπως και το δήθεν κυνήγι του μαύρου χρήματος την στιγμή που Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ είναι εμπλεκόμενοι, μας κάνει να προσβλέπουμε μόνο στην Χρυσή Αυγή τους βουλευτές και τον Αρχηγό της. Ό Καμμένος σύντομα θα έχει την τύχη του Καρατζαφέρη, το ξέρει, προσπαθεί να το αποφύγει σπιλώνοντας την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, αλλά τελικά θα πιεί το πικρό ποτήρι της ήττας και της εξαφάνισης. Μετά από 40 χρόνια κλοπών, προδοσίας, ξεπουλήματος της Ελλάδας και των Ελλήνων η ώρα της Χρυσής Αυγής και του Νικόλαου Μιχαλολιάκου έχει φτάσει. Στις 20 Σεπτεμβρίου όλοι οι Έλληνες μαζί λέμε, ζήτω η Ελλάδα, ζήτω η νίκη, ζήτω η Χρυσή Αυγή. Η νίκη στεφανώνει τους ήρωες Έλληνες Εθνικιστές.

Με Τιμή Γ.Π.

Νέα γκέλα απ΄ τον Βαγγέλα: «Απαιτείται συναίνεση», δηλαδή ψηφίστε με για να συγκυβερνήσω με τον Σύριζα!

Ξεκινώντας αυτό το κείμενο σκεφτόμουν την κατάντια ειλικρινά στην οποία εχει περιέλθει αυτή η χώρα η χώρα μου. Η πατρίδα του πάτερα του παππού μου η χώρα που μεγάλωσα που αγάπησα. Μια χώρα μικρή σε έκταση μεγάλη σε ιστορία και πολιτισμό μια χώρα φιλόξενη μια χώρα που στις μέρες μας δέχεται εισροή λαθρομεταναστών που τη βιάζουν καθημερινώς. Παντού στα κανάλια στα πάνελ στα παράθυρα εκπομπών ακούμε για τα δικαιώματα των μεταναστών και όλων των άλλων μειονοτήτων εκτός των Ελλήνων. Αλλά ας μείνουμε στο θέμα, ακούμε συνεχώς για ανθρώπινα δικαιώματα μεταναστών, ρατσισμός Ελλήνων κατά λαθρομεταναστών.Ένα έχω να πω φτάνει πιά με τη καραμέλα θα έπρεπε όλοι αυτοί οι προοδευτικοί να γνωρίζουν ότι όποιος εχει δικαιώματα έχει και υποχρεώσεις!!! Ας φροντίσουν λοιπόν να ενημερώσουν τα εκατομμύρια των λαθρομεταναστών ποιες είναι οι υποχρεώσεις στο κράτος που φιλοξενούνται και έπειτα να ζητούν δικαιώματα. Φτάνει πια!!

Φιλικούς χαιρετισμούς
Ευάγγελος. Κ
Αξιωματικός εμπορικού ναυτικού

Μνημόνιο 3: Σημαντικές απώλειες για 2.500.000 συνταξιούχους!

Μία ιστορία του μεγάλου Γάλλου συγγραφέα Βίκτωρ Ουγκώ που γράφτηκε το 1862, η οποία έχει ως επίκεντρο την αποτυχία συμφιλίωσης μεταξύ κοινωνικού και ηθικού καθήκοντος και η οποία γράφτηκε για όλα τα έθνη. Όπου ο άνθρωπος ζει αμόρφωτος και απελπισμένος, όπου η γυναίκα πουλάει το κορμί της για μια μπουκιά ψωμί, όπου το παιδί υποφέρει από έλλειψη πραγματικής παιδείας. Το βιβλίο των «Άθλιων» κτυπά τώρα την πόρτα όλων μας, τώρα και την πόρτα της Ελλάδος, φωνάζοντας δυνατά: «Ανοίξτε με. Έρχομαι για εσάς!» Στο σκοτεινό σημείο που βρίσκεται ο σημερινός πολιτισμός που στενάζει σε όλες τις γλώσσες ο «άθλιος» ονομάζεται Έλληνας, που αγωνιά κάτω από το καθεστώς  του ψεύδους, της απελπισίας, της αβεβαιότητος και της εξόντωσης του. Ίσως κάποιος από εμάς να προβάλει τις πρώτες ενστάσεις του για το νόημα μερικών εννοιών της πρώτης παραγράφου. Διότι εις την σημερινή εποχή της σύγχρονης τεχνολογίας και του διαδικτύου, και κυρίως εις τις χώρες της «αναπτυγμένης Δύσης» δεν υπάρχει αμόρφωτος άνθρωπος που να πουλάει το κορμί του. Έτσι είναι! Όμως ουδείς πλέον μπορεί να αμφισβητήσει την πραγματικότητα, ότι εις την σημερινή εποχή καθεστώτα και η πλειονότητα των ανθρώπων πουλάνε τις ηθικές αρχές και αξίες, την συνείδηση και την ψυχή τους για το χρήμα! Παρακολουθούμε καθημερινώς τα τεκταινόμενα αλλά και το αδιέξοδο εις το οποίο έχει περιέλθει ο Λαός μας. Οι καθημερινές και έντονες συγκρούσεις πάσης φύσης εντός της Βουλής, αυτό το θέατρο του παραλόγου για να εξασφαλίσουμε την εξευτελιστική και τόσο ταπεινωτική για εμάς και ως Έθνος χορήγηση της «δόσης». Η οποία βάσει της προπαγάνδας, την οποία αποδεχόμαστε  αδιαμαρτύρητα, θα μας κρατήσει ζωντανούς για μερικές εβδομάδες!  Αλλά και οι συγκρούσεις έξω από αυτήν μεταξύ των κοινωνικών τάξεων, που καθημερινώς λαμβάνουν επικίνδυνες διαστάσεις, και οι οποίες όχι μόνον επιδεινώνουν την καταστροφική πορεία της χώρας μας, αλλά αποδεικνύουν ότι όλοι μας δεν έχουμε αντιληφθεί ακόμη και σήμερα, γιατί συμβαίνουν όλα αυτά. Ποιος και τι ευθύνεται που φθάσαμε σε αυτό το σημείο ώστε τώρα να αγωνιούμε για το εάν θα υπάρχει ένα αύριο για εμάς όλους.

Η χώρα μας μετά το 1828 πέρασε πολλές κρίσεις, μέσα από κακουχίες, εθνικούς αγώνες και πολέμους για την ύπαρξή της. Όμως πάντα  τίμια και συνεπής εις την αποπληρωμή των δανείων προς τους δανειστές της, και πάντα προερχόμενα από την τιμιότητα, τον μόχθο και τις στερήσεις του κάθε Έλληνα πολίτη, που όμως πάντα ως  χώρα και Λαός αισθανόμασταν υπερήφανοι για την ιστορία  και την Πατρίδα μας. Η σημερινή κατάσταση που βιώνει ο κάθε Έλληνας και ο ευτελισμός της Πατρίδας μας οφείλεται σε μία λάθος πορεία που χάραξε όλη η πολιτική ηγεσία. Αυτοί που κυβέρνησαν, αλλά και αυτοί που δεν κυβέρνησαν, μετά την μεταπολίτευση, και κυρίως το 1981 μετά την πλήρη ένταξη της χώρας μας εις την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΟΚ) και εις την Ζώνη του Ευρώ το έτος 2001. Αυτοί οι οποίοι ευθύνονται για την τραγική κατάσταση του Λαού μας και την εθνική ταπείνωση, αλλά και όλοι οι άλλοι οι οποίοι αν και γνωρίζουν, συνεχίζουν να σιωπούν. Εκατοντάδες δισεκατομμύρια Ευρώ εισέρευσαν ως πακέτα στήριξης και επιδοτήσεις από τις Βρυξέλλες και μέσω δανείων από ευρωπαϊκές και διεθνείς Τράπεζες για μεταρρυθμίσεις και ανάπτυξη της Χώρας μας σε σύγχρονο Κοινωνικό Κράτος Δικαίου. Δυστυχώς δεν συνέβη τίποτε από όλα αυτά. Αλλά τουναντίον από πλευράς όλων των Ιθυνόντων της Ελληνικής Πολιτείας και των Θεσμικών Οργάνων της η ενορχήστρωση ενός σχεδίου αποδόμησης της συνείδησης, της τιμιότητας, της εργατικότητας, της οικογένειας, της κοινωνικής συνοχής, της φιλοπατρίας, και του εθνικού καθήκοντος κάθε πολίτη. Ένα όντως σατανικό σχέδιο, που κατέλυσε το σύστημα Ιδεών, Αρχών και Αξιών, επάνω εις το οποίο στηρίζονταν επί χιλιετίες το Γένος μας,  το οποίο διευκόλυνε την διασπάθιση όλων των τεράστιων πόρων εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ.

Με ανεξέλεγκτες υπεξαιρέσεις από «πιράνχας» του εξασφαλισμένου με «ατιμωρησία» διεφθαρμένου κλειστού συστήματος εξουσίας και των υποστηρικτών του, αλλά και με την σύσταση βιομηχανίας προσλήψεων εκατομμυρίων έντιμων μέχρις τότε Ελλήνων πολιτών, τους οποίους απέσπασε από την παραγωγικότητα του ιδιωτικού τομέα Στην τεράστια διόγκωση μίας υδροκέφαλου και κυριολεκτικώς  αντιπαραγωγικής και διεφθαρμένης πλέον Δημόσιας Διοίκησης, του στενού και ευρύτερου τομέα,  το οποίο καταβρόχθιζε τους πόρους και τον ιδρώτα των Ελλήνων, και που παρέλυε την λειτουργία του Κράτους και τις υποχρεώσεις του απέναντι της κοινωνίας. Παράλληλα και η δημιουργία χιλιάδων Οργανισμών, που φαινομενικά υπήρχαν, αλλά δεν λειτουργούσαν και δεν προσέφεραν υπηρεσίες, με προσλήψεις σε αυτούς εκατοντάδων χιλιάδων αθώων συμβασιούχων, οι οποίοι και αυτοί προερχόταν από τον ιδιωτικό τομέα, μέσω του φερόμενου δήθεν νόμιμου ΑΣΕΠ. Το οποίο εις την πραγματικότητα δημιουργήθηκε για να εξυπηρετεί  τις προσλήψεις εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, προσλήψεις που γίνονταν βάσει προσυμφωνημένων ποσοστώσεων μεταξύ των  κομμάτων αλλά και βουλευτών. Και τέλος η ενδυνάμωση και γιγάντωση  ενός αδίστακτου Συνδικαλισμού εις τον Δημόσιο τομέα, ο οποίος άπλωσε τάχιστα τα θανατηφόρα πλοκάμια του και εις τον αιμοραγούντα  και ετοιμοθάνατο ιδιωτικό τομέα, οι ηγέτες των οποίων  σε καμία περίπτωση δεν αντιπροσωπεύουν την εργατιά και την παραγωγικότητα, όπως τουναντίον συμβαίνει σε άλλες αναπτυγμένες χώρες.

Όλη αυτή η ασυδοσία, αλόγιστη πορεία και εκφυλισμός, αυτή η πρωτοφανής για μία «σύγχρονη Πολιτεία» ατιμωρησία των ηγεσιών του πολιτικού συστήματος εξουσίας, αυτής της Αρχής της Διακρίσεως των Εξουσιών, αυτών των Οργάνων και Θεσμών της Πολιτείας ευθύνεται και για τα Μνημόνια,  για την εκρηκτική και άκρως επικίνδυνη κατάσταση που ευρίσκεται τώρα η Πατρίδα μας. Η φαινομενική σύγκρουση και το απίστευτο προκλητικό  θέατρο που βιώνουμε καθημερινά  μεταξύ εκείνων που ευθύνονται για την δημιουργία ενός αδίστακτου Κράτους, που κατέλυσε κάθε έννοια ηθικής, συνείδησης και ευθύνης κάθε πολίτη απέναντι της κοινωνίας, και εκείνων των Συνδικαλιστών που δυστυχώς εις την πραγματικότητα είναι δικά του δημιουργήματα. Οι οποίοι εκ συστήματος, αδίστακτοι ως είναι, «μάχονται» τώρα δήθεν για την υπεράσπιση των θέσεων εργασίας και την καταβολή μισθών και συντάξεων μίας μακροχρόνιας άφρονας πολιτικής της απραξίας και αντιπαραγωγικότητας. Με χρήματα όμως τα οποία εισέρρεαν από πακέτα στήριξης και επιδοτήσεις δισεκατομμυρίων ευρώ και τραπεζικά δάνεια, τα οποία δυστυχώς κατασπαταλήθηκαν και τα οποία λόγω του τεράστιου τώρα χρέους έπαυσαν πλέον να χορηγούνται εις την χώρα μας.

Και καθώς το κακό σπυρί έσπασε, είναι καιρός να μη λέμε μόνο τα πράγματα με το όνομά τους, αλλά και τους πράξαντες. Τα πολλά λεπτά δεν ήταν στην απευθείας κλοπή. Ήταν στην έμμεση, την νομότυπη, σε αυτή που τη βάφτιζαν κοινωνική πολιτική, η οποία όμως ως ήταν αναμενόμενο, διέλυσε κυριολεκτικώς και την κοινωνία και την παραγωγή και την ηθική και το μέλλον μας.

Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

Τιμή και δόξα στους μαχητές του Γράμμου – ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/h-fwnh-tou-laou-mhnumata-epistoles-deutera-31-augoustou-2015#ixzz3kLWS1jGt

Comments Off on Η Φωνή του Λαού: Μηνύματα – Επιστολές: Δευτέρα 31 Αυγούστου 20

Filed under ΜΗΝΥΜΑΤΑ

Comments are closed.