Αν υπάρχει ένας χώρος όπου η γενιά του Πολυτεχνείου άφησε το πιο αντιφατικό της αποτύπωμα, αυτός είναι τα ελληνικά πανεπιστήμια. Εκεί όπου κάποτε μιλούσαν για ελευθερία γνώσης, δημοκρατία και πνευματική άνθηση, σήμερα επικρατεί ένα διαρκές καθεστώς ανοχής προς τη βία και την ανομία. Για δεκαετίες, οι ίδιοι που διαμόρφωσαν το μεταπολιτευτικό εκπαιδευτικό πλαίσιο, προστάτευσαν με ζήλο κάθε μορφή «αγωνιστικής δράσης», ανεξαρτήτως του πόσο καταστρεπτική ήταν. Έτσι, οι σχολές, οι ίδιες που θα έπρεπε να παράγουν επιστήμονες, έγιναν άβατα παρακρατικών ομάδων, χώρος εγκατάστασης άτυπων «εξουσιών» που δεν λογοδοτούν σε κανέναν. Όσο για την περίφημη πανεπιστημιακή αστυνομία ναι μεν υφίσταται νομικά, αλλά πρακτικά αποτελεί ένα σχέδιο επί χάρτου, δηλαδή μια ακόμη επικοινωνιακή φούσκα της κυβέρνησης των αρίστων που εξελίχθηκε σε πανωλεθρία.
