Category Archives: ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Τα τελευταία πολλά χρόνια και με την εκρηκτική ανάδυση της Χρυσής Αυγής στο πολιτικό προσκήνιο της χώρας μας, έχει σημειωθεί ένα αλλόκοτο αλλά και ύπουλο φαινόμενο υπό τον «σκληρά ιδεολογικό» μανδύα της πολιτικής αντιδημοκρατίας. Αρκετοί ζηλόφθονες, μικροπρεπείς και συνεχώς αποτυχημένοι πολιτευτάδες της (άκρας) δεξιάς που καμώνονται τους πατριώτες, επιδίδονται εδώ και μερικά χρόνια σε έναν επιφανειακά «ριζοσπαστικό» λόγο, επικαλούμενοι την αναγκαιότητα υποτίμησης συλλήβδην όλων των κομμάτων, υπονοώντας ασφαλώς πως μέρος αυτής της συμπερίληψης πρέπει να αποτελεί και το μοναδικό και επίσημο Κίνημα των Ελλήνων εθνικιστών, η Χρυσή Αυγή. Πιστεύουν όμως αυτά που λένε ή απλά θέλουν να εξυπηρετήσουν την φιλελεύθερη παράταξη και τα δεξιά της αφεντικά, ώστε το εθνικιστικό εκλογικό κοινό να γίνεται έρμαιο συστημικών πολιτικάντηδων και να κατασταλεί οριστικά στην χώρα μας η προοπτική κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης των ιδεών μας με αξιοπιστία;

Προδότες, ρουφιάνοι, αποστάτες. Διώξεις, φυλακίσεις, δολοφονίες. Φίμωση, αποκλεισμοί, τρομοκρατικές επιθέσεις, συκοφαντίες. Δικαστικές σκευωρίες, λάσπη, φθόνος και μικροπρέπειες. Το κίνημα των Ελλήνων εθνικιστών, η Χρυσή Αυγή, έχει διέλθει από κάθε είδους δυσκολία και έχει σταθεί όρθια, στα σαράντα πέντε έτη του ταραχώδους βίου της, περνώντας από κάθε στάδιο. Φόβισε, φοβίζει και πάντα θα φοβίζει την συλλογική αλητεία των δημοκρατών, των ολιγαρχών, των κομματαρχών, των εξουσιαστών της χώρας μας. Όταν οι εχθροί σε πολεμούν τόσο λυσσαλέα και σε τρέμουν ακόμα και στην κάμψη σου, τότε αναντίλεκτα κάνεις κάτι πολύ καλά!

«Ερχόμαστε από πολύ μακριά»… Δεν πρόκειται για κομπασμό. Η λαλιά μας βαστά από τον Όμηρο, τους Τραγικούς. Ο Διονύσιος Σολωμός διάλεξε που θα ξεσκολίσει. Και το γάλα που εβύζαξε δεν το έφτυσε. Ούτε το νόθευσε. Κατά κύριο λόγο στο δικό του «μήγαρις» χρωστάμε και την μιλιά και τα γραφτά μας.

Η ζωή θέλει δύναμη, και η δύναμη είναι ζωή. Όπως ο ύμνος μας ο αγωνιστικός προστάζει σε κάθε Έλληνα εθνικιστή να βαδίζει «εμπρός, πάντα εμπρός», έτσι πρέπει να ενεργούμε στην ζωή μας και στον ιδεολογικό μας αγώνα. Ο Χρυσαυγίτης δεν πρέπει να εφησυχάζει. Άμυνά μας είναι η επίθεση! Επίθεση σε ότ,ι μας απειλεί, επίθεση σε ό,τι μας καταστρέφει, επίθεση και στον ίδιο τον κακό μας εαυτό. Ο ύμνος μας, μας δείχνει τον δρόμο τον φωτεινό, στον σκοτεινό κόσμο που ζούμε, και ως εθνολαϊκοί αγωνιστές, και ως ιδεολογικό κίνημα, και ως έθνος. Να μην δίνουμε χώρο στην νωχελικότητα, στην ραθυμία και στην μοιρολατρία. Σε κάθε δυσκολία και σε κάθε πόνο, σε κάθε μικρή ήττα, ξανασήκωμα και ξανά προσπάθεια, για να ακολουθήσει εκ νέου ένας θρίαμβος ο οποίος θα σβήσει τη μικρή ήττα!

Καθοδηγητές του εργατικού κινήματος! Αδέλφια!

Ο πόλεμος ανάμεσα σε αντίθετες κοσμοθεωρίες, που θα καθορίσει ένα τελικό αποτέλεσμα δίχως συμβιβασμούς, θα εγκαθιδρύσει αυτό για το οποίο χύνεται το αίμα της θυσίας και καταβάλλονται υπεράνθρωπες προσπάθειες: την τάξη και το πολιτικό καθεστώς της ευρωπαϊκής εθνικοσοσιαλιστικής κοινότητας. Επαναλαμβάνω: την καινούρια εθνικοσοσιαλιστική τάξη. Και από την θέση αυτή οφείλω να δηλώσω για μια ακόμη φορά, ότι είμαι εθνικοσοσιαλιστής: είμαι εχθρός κάθε εθνικισμού που στερείται σοσιαλισμού, αλλά είμαι το ίδιο εχθρός κάθε σοσιαλισμού από τον οποίο απουσιάζει ο εθνικισμός.

Οι πολιτικοί ολετήρες και δεσμοφύλακες τής εθνικής αυθυπαρξίας και τής λαϊκής ελευθερίας παγκοσμίως εφαρμόζουν την πλέον οδυνηρή αιχμαλωσία των δήθεν ελεύθερων εθνών. Οι πολιτικοί εκφραστές τής αστικής νεοταξικής δημοκρατίας οδηγούν τούς λαούς ως δεσμώτες τής σιωνιστικής παγκοσμιοποίησης στην γενοκτονία τους μέσα από την παγκόσμια πτώχευση και την οικονομική αιχμαλωσία τού Ανθρώπου. Η φτώχια και η πείνα είναι οι οδυνηρές επιπτώσεις των σκόπιμων πολιτικών επιλογών τού δημοκρατικού κοινοβουλευτικού τόξου με σκοπό την εξόντωση των ανυπότακτων εθνικών συνειδήσεων και την εκβιαστική υποταγή των εθελόδουλων ραγιάδων στην παγκόσμια τυραννία.

Η Φυλή είναι η υπέρτατη αξία του Κινήματος μας. Αυτό θα πρέπει να γίνει κατανοητό στον λαό μας. Ανήκουμε σε μια ευρύτερη φυλετική οικογένεια, την οποία αγαπάμε όπως τα αδέρφια μας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μισούμε τους υπολοίπους. Η υπόλοιπη Ευρώπη βάλλεται από την δημογραφική αλλοίωση και την λαθρομετανάστευση όσο και εμείς. Ποιος ωφελείται από την διάλυση των Λευκών Ευρωπαϊκών Εθνών; Η πλουτοκρατία, τα κοράκια της παγκοσμιοποίησης, το γεωπολιτικό σύμπλεγμα του δυτικού φιλελευθερισμού. Τα συμφέροντα των διεθνών τοκογλύφων εξυπηρετούνται με την εισβολή εκατομμυρίων λαθρομεταναστών από τα βάθη της Ασίας και της Αφρικής. Εκείνοι κερδίζουν εις βάρος της Φυλής μας, η οποία συρρικνώνεται και οδηγείται στον αφανισμό.

Η νεολαία ενός Έθνους αποτελεί το μέλλον του ίδιου του Έθνους. Είναι αν όχι το πιο απαραίτητο, ένα από τα πιο απαραίτητα συστατικά για την συνέχιση της Φυλής. Χωρίς νεολαία, χωρίς συνεχιστές της Φυλής, χωρίς νεολαία σφυρηλατημένη πάνω στα ιδανικά που ανέδειξαν οι ένδοξοι πρόγονοι μας, το μέλλον είναι αβέβαιο και σίγουρα κατηφορικό. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι αφεντάδες αυτού του σάπιου πολιτικού συστήματος και για αυτό έχουν βαλθεί να δημιουργήσουν μια νεολαία από ανιστόρητους, από ριψάσπιδες, από εκφυλισμένους νέους, από «τρέσαντες». Τρέσαντες στην Λακωνική Πολιτεία ονομάζονταν αυτοί που δεν εκπλήρωναν το καθήκον τους στην μάχη. Ο νόμος απαιτούσε από τους Λακεδαιμόνιους να μην υποχωρούν κατά την μάχη και να νικούν ή να πεθαίνουν. Επανερχόμενοι από τον πόλεμο έπρεπε να φέρουν την ασπίδα τους ή να τους φέρουν επ’ αυτής νεκρούς.

«Ο Κοινοβουλευτισμός, Δυτικό κατασκεύασμα, αποδείχτηκε πολιτειακό σύστημα ανίκανο, γιατί είναι απροσάρμοστο στην ελληνική γη και τους κατοίκους της, να κυβερνήσει τη χώρα. Μια ομάδα τότε, θρεμμένη απ’ τις γνησιώτερες νεοελληνικές πηγές, με όργανό της το εβδομαδιαίο φύλλο «Κοινότης», πέφτει στον, αναταραγμένον απ’ την αγωνία, ελληνικό χώρο και απαιτεί, με σοφά μελετημένα και αδρά επιχειρήματα, την αντικατάσταση του Κοινοβουλευτισμού με την Κοινοτική Πολιτεία. Η καινούρια αυτή διαφωτιστική εξόρμηση, στον εκτεταμένο εθνικό τομέα της διακυβέρνησης του τόπου, έρχεται σαν είδος συνέχειας του «Δελτίου» (περιοδικό) και ολοκλήρωσης των γενικών απόψεων που διακήρυξε λίγα χρόνια πριν. Στην ομάδα μετέχει μ’ ενθουσιασμό κι ο εκδότης του «Δελτίου».