Category Archives: ΙΣΤΟΡΙΑ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Τα ανθρώπινα δικαιώματα στη ζωή, την υγεία, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία τής έκφρασης και των προσωπικών επιλογών έχουν γίνει στους έσχατους χρόνους τής σιωνιστικής παγκοσμιοποίησης κατευθυνόμενα προϊόντα τής τεχνητής νοημοσύνης. Οι πολιτικοί ταγοί τής αστικής δημοκρατίας και οι έμποροι των δικαιωμάτων που ζυγίζονται και παρέχονται με γνώμονα τον ραγιαδισμό των λαών ελέγχουν κάθε βήμα και σκέψη των πολιτών και καλύπτουν με αυταρχικούς νόμους κάθε έγκλημα και δήθεν σφάλμα τους.

Από το 1943 μέχρι το τέλος του μεγάλου πολέμου, η βορειοανατολική Ιταλία ζει το δικό της ολοκαύτωμα. Τα θύματα είναι χιλιάδες αθώοι Ιταλοί των περιοχών Ίστρια, Τριέστε, Δαλματία. Είναι τα θύματα της κομμουνιστικής εθνοκάθαρσης των παρτιζάνων του Τίτο. Ένα ακόμη μεγάλο έγκλημα πολέμου που αποκρύπτεται από την ιστορία γιατί είναι κομμουνιστικό έγκλημα.

«Δι’ όλων αυτών των μέσων, ως και διά τινων χρηματικών δανείων, τα οποία εδάνειζεν εις τους χωρικούς «το διάφορο κεφάλι», είχεν αποκτήσει ου μικράν περιουσίαν, δημοπρατήσας τας οικίας ή τας αμπέλους χωρικών τινων, οίτινες ουδ’ έλειψαν έκτοτε από πλησίον του, ούτε έχθραν ή μνησικακίαν εφαίνοντο τρέφοντες προς αυτόν, αλλά τουναντίον μάλιστα εφαίνοντο ως να του ήσαν υπόχρεοι.

Το 1959 μια ομάδα Κυπρίων Αγωνιστών της ΕΟΚΑ βρέθηκε σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη για να συνεχίσουν τις σπουδές τους που είχαν διακόψει την περίοδο του Απελευθερωτικού Αγώνα ενάντια των Άγγλων αποικιοκρατών.

Βασικό συστατικό της Σπαρτιατικής κοινωνίας ήταν η υπακοή στους νόμους. Ο Νόμος στην Σπάρτη ίσταται υπεράνω όλων, και οριοθετεί με σαφήνεια τόσο τις υποχρεώσεις όσο και τα δικαιώματα των Λακεδαιμονίων. Απώτερος στόχος του είναι η δημιουργία μιας κοινωνίας υποδειγματικών πολιτών και αφοσιωμένων στρατιωτών. Επίσης επιδίωκε να εξασφαλίσει την ύπαρξη αυτάρκειας στην πόλη, προστατεύοντας την από εξωτερικές και εσωτερικές απειλές. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η Σπάρτη είναι η πόλις–κράτος που επέδειξε το μακροβιότερο πολίτευμα και πολιτική σταθερότητα.

Ο Κίτσος Μαλτέζος (14 Αυγούστου 1921 – 1η Φεβρουαρίου 1944) ήταν Έλληνας φοιτητής που δολοφονήθηκε από την ΟΠΛΑ («Οργάνωση Περιφρούρησης Λαϊκού Αγώνα» του ΚΚΕ), από άτομα που ήταν μέλη του ΕΛΑΣ. Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Γιάννη Μαλτέζου –  Μακρυγιάννη και της Φούλας Κωνσταντινίδου.

Ως αποτέλεσμα της διαρκούς επανάληψης των περί συνωστισμού εμετικών εφευρημάτων, είναι τραγικό να επικρατούν απόψεις που κάνουν λόγο για «ελληνοτουρκικές φιλίες, αντί να επικρατεί το μόνο δόγμα που συμφέρει το Έθνος μας, το οποίο δεν είναι άλλο από την Μεγάλη Ελλάδα εντός μιας ελεύθερης Ευρώπης. Το ψευτορωμαίικο έχει κάνει σημαία του την ιστορική λήθη, αλλά και όσοι το υπηρετούν πιστά, από φόβο μήπως χάσουν την κουτάλα της εξουσίας, την στιγμή που ο λαός φυτοζωεί εξαθλιωμένος.