Category Archives: ΙΣΤΟΡΙΑ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

«Πρέπει να αγκαλιάσω και να συνταιριάξω τον εθνικισμό με τον σοσιαλισμό» – Ίων Δραγούμης, Ημερολόγια Κορσικής, 1920

Σε τηλεοπτική «ιστορική» σειρά της κρατικής τηλεόρασης για τον εθνικό διχασμό και τον μεσοπόλεμο μονόπλευρα ακούγεται η χαλκευμένη «ιστορία» του συστήματος. Πάρα ταύτα τους ξέφυγε και είπαν ότι μόλις στα τέλη του 1917, αρχές του 1918 φάνηκε η νίκη της Αντάντ. Πως δικαιώνεται τότε ο Βενιζέλος, ο οποίος προκειμένου να ταχθεί η Βουλγαρία στο πλευρό της Αντάντ έδινε στους Βούλγαρους Καβάλα, Ξάνθη και Δράμα; Αυτό δεν ήταν προδοσία;  Continue reading →

Ο Δημήτριος Παπαρρηγόπουλος ήταν γιος του επιφανούς Έλληνα ιστορικού Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου. Έχει συγγράψει την γνωστή στο αναγνωστικό κοινό, πολύτομη “Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως”. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1843 και σπούδασε Νομικές επιστήμες. Σε ηλικία μόλις 23 χρόνων, ανακηρύχθηκε διδάκτορας της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1866 με θέμα της διατριβής του την θεωρία του Πλάτωνα περί ποινής. Ανήκει στην λεγόμενη Α’ Αθηναϊκή σχολή στην οποία υπάγεται το σύνολο των ποιητών της περιόδου 1830 έως 1880, που έδρασαν στην Αθήνα και τα Επτάνησα. Continue reading →

Ο Ιάκωβος Χριστοδουλίδης γεννήθηκε στο χωριό Αρόδες της επαρχίας Πάφου το 1939 και σκοτώθηκε από Άγγλους στις 15 Σεπτεμβρίου 1958, στο χωριό του. Ο Ιάκωβος Χριστοδουλίδης τελείωσε το δημοτικό σχολείο Αρόδων και ήταν τελειόφοιτος του Γυμνασίου Πάφου. Ανήκε στις ομάδες της ΕΟΚΑ με δράση τόσο στο σχολείο του όσο και στο χωριό του. Ο θάνατος του σχετίζεται με τα τραγικά γεγονότα που ακολούθησαν επίθεση της ΕΟΚΑ εναντίον Άγγλων στρατιωτών, στις 12 Σεπτεμβρίου 1958 στο χωριό Γιόλου, της επαρχίας Πάφου. Κατά την επίθεση εκείνη ένας Άγγλος στρατιώτης σκοτώθηκε και τραυματίστηκαν άλλοι δυο. Continue reading →

Κάθε φορά που μια μεγάλη χαρά ή μια θλίψη έρχεται να συνταράξει ως τις εθνικές του ρίζες ένα λαό, τα άτομα που τον αποτελούν αισθάνονται τη βιολογική ανάγκη να συμπλησιαστούν και να συνειδητοποιήσουν όσο περισσότερο μπορούν την ομαδική τους αλληλεγγύη. Το ίδιο γίνεται όταν ένας μεγάλος κίνδυνος σταθεί πάνω από το εθνικό σύνολο. Τότε κάθε άτομο υπακούει σε μια μυστική, κεντρομόλο δύναμη, που το σπρώχνει να συσπειρωθεί γύρω στην κοινή, την παλιά και αγαπημένη εθνική εστία. Το αποτέλεσμα είναι θαυμαστό. Το απομονωμένο άτομο αισθάνεται τότε μέσα του τη δύναμη της ομογένειας του συνόλου, ο καθένας γίνεται η συνισταμένη όλων των συγκλινουσών θελήσεων. […] Continue reading →

Continue reading →

Ο Λεωνίδας γεννήθηκε περίπου το 530 π.Χ. στην Σπάρτη, που ήταν τότε μια αυστηρά πειθαρχημένη κοινωνία με δομημένο κοινωνικό σύστημα. Ανατράφηκε στο διάσημο εκπαιδευτικό σύστημα της Σπάρτης των αγωγών με πρακτικές και εκπαίδευση αφιερωμένες στην ανάπτυξη επίλεκτων πολεμιστών. Αυτές οι πρακτικές περιλάμβαναν έντονες στρατιωτικές ασκήσεις, εκπαίδευση όπλων, αθλητισμό και κυνήγι. Continue reading →

Η λέξη «Ξενηλασία» κυρίως υποδηλώνει την απαγόρευση αφίξεων ή την εκδίωξη ξένων από ένα τόπο. Την δεύτερη αυτή σημασία προσέλαβε ιδιαίτερα στην Σπάρτη. Κατά τον Ξενοφώντα, η απαγόρευση εγκαταστάσεως ξένων στη Λακεδαίμονα, ή Σπαρτιατών σε ξένη πόλη, υπαγορεύθηκε από την ανάγκη να διατηρήσει η πόλη τον παλαιό αυστηρό χαρακτήρα της και να μην πέφτουν θύματα ραδιουργιών οι πολίτες της. Continue reading →

Ο Παναγιώτης Καρατζάς αποτελεί μια από τις σημαντικότερες μορφές της Ελληνικής Επανάστασης στο δρόμο προς την απελευθέρωση και ένα από τα πρώτα καταγεγραμμένα μέλη της Φιλικής Εταιρίας. Ο Παναγιώτης Αναστασόπουλος (ονομάστηκε Καρατζάς για την ανδρεία του), γεννήθηκε στη Πάτρα και από μικρό παιδί έδειξε το μίσος του κατά των τούρκων, μην μπορώντας να δεχτεί το γεγονός ότι η χώρα του παρέμεινε σκλαβωμένη. Continue reading →

Γεννήθηκε στο χωριό Γέρι, της επαρχίας Λευκωσίας, στις 10 Αυγούστου 1937.
Έπεσε στη μάχη του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, στις 31 Αυγούστου 1956.
Γονείς : Νικόλας και Μορφία Ιωνά
Αδέλφια : Άννα, Αδάμος, Χρυστάλλα, Χρίστος, Δέσποινα, Πέτρος
Ο Ιωνάς Νικολάου ήταν απόφοιτος του δημοτικού σχολείου Γερίου και του Παγκυπρίου Γυμνασίου και εργαζόταν ως σχεδιαστής στον Οίκο Ιωάννου και Παρασκευαΐδη στο Ακρωτήρι και στη Λευκωσία. Είχε κλίση στη ζωγραφική, με ιδιαίτερη προτίμηση την προσωπογραφία.

Continue reading →