Category Archives: ΙΣΤΟΡΙΑ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ήταν Παρασκευή 17 Ιανουαρίου του 1975 όταν η μαθητιώσα νεολαία της Κύπρου διαδήλωνε στην βάση του Ακρωτηρίου. Πέντε μήνες μετά την βάρβαρη τουρκική εισβολή και οι Άγγλοι βοηθοί του Αττίλα διευθετούσαν τη μεταφορά χιλιάδων Τουρκοκυπρίων «του νότου» από την βάση της Επισκοπής στην Τουρκία, και από εκεί στις σκλαβωμένες περιοχές της Κύπρου. Τα Ελληνόπουλα της Κύπρου ήταν αποφασισμένα. Μπροστά στην πύλη πρώτος ο Πανίκος Δημητρίου από τον Άγιο Μέμνονα Αμμοχώστου, προσωρινός κάτοικος Λεμεσού και μαθητής στην ΣΤ’ Λανιτείου. Ωραίος ως Έλληνας, πρόταξε την ελληνική του καρδιά στους Άγγλους κατακτητές. Ο 18χρονος μαθητής Πανίκος Δημητρίου πέφτει κάτω από το τεθωρακισμένο των Άγγλων.

«Κυπριακέ λαέ, καλείσαι όπως ηνωμένος και αδιάσπαστος επιτελέσεις και τώρα το προς την δούλην πατρίδα σου καθήκον μετ’ ενθουσιασμού. Δι’ Ενωσιν και μόνον Ενωσιν ηγωνίσθης επί τόσα έτη. Ενωσιν και μόνον Ενωσιν καλείσαι να επισφραγίσεις διά της ψήφου σου. Εμπρός Κύπριοι, όλοι εις τα επάλξεις διά την μάχην του Δημοψηφίσματος, διά την εθνικήν μας αποκατάστασιν, διά την Ενωσιν με την αθάνατον Μητέρα Ελλάδα».

Την δεκαετία του ’70 ολόκληρη η Ευρώπη βίωνε μια ακόμα ταραχώδη περίοδο. Μια χώρα στην οποία οι αντιπαραθέσεις διαδέχονταν η μία την άλλη ήταν η Ιταλία. Μια δεκαετία έντασης και βίας που ξεκίνησε από τα τέλη της δεκαετίας του ’60, με την σφαγή της Piazza Fontana στο Μιλάνο, μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’80, με την σφαγή στον σιδηροδρομικό σταθμό της Μπολόνια. Η εποχή αυτή έχει καταγραφεί στην πολιτική ιστορία με την ονομασία «Μολυβένια Χρόνια» («Anni di Piombo»), καθώς όσο εύκολα κυκλοφορούσαν τα πολιτικά έντυπα στις διάφορες οργανώσεις, εξίσου εύκολα έβρισκε κανείς και όπλα μέσα σε αυτές.

Όλοι μιλούν για Ελλάδα και για Ελληνισμό, αρνούνται όμως να δώσουν ξεκάθαρο νόημα στις λέξεις αυτές. Για το κατεστημένο το ακαδημαϊκό, οι Έλληνες είναι ένα Έθνος και Ελληνικότητα ο κύριος χαρακτήρας αυτού, που προέκυψε–επαναπροσδιορίστηκε κατ’ άλλους στα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, και για άλλους (τους «ιστορικούς» του καιρού μας), ήταν δημιούργημα του «εθνικισμού» του 19ου αιώνος, που προέκυψε από την Γαλλική Επανάσταση και δημιούργησε τα σύγχρονα ευρωπαϊκά κράτη. Κατά την πλέον δηλαδή «Ελληνοκεντρική» (κατά παραχώρησιν…) θεωρία, οι Έλληνες ανακάλυψαν ξανά την Ελληνικότητά τους στα χρόνια τα μεσαιωνικά. Ουδείς εξ αυτών τολμά να μιλήσει για φυλετική συνέχεια. Αυτό θεωρείται πέρα για πέρα «ρατσιστικό» και a priori… ανιστόρητο! Η θέση της Χρυσής Αυγής είναι ότι οι Έλληνες είναι ένα πανάρχαιο Έθνος, με ζωή χιλιάδων ετών, που συνεχίζει αδιάλειπτα την εθνική του ζωή μέχρι σήμερα.

3^ος Αιώνας μ.Χ.: Η κατάρρευση της Ρώμης, η δυναστεία των Σημιτών και η «παγκοσμιοποίηση» του Καρακάλλα

 «…Αυτοκράτορας της Ρώμης έγινε ένας σημίτης ιερέας. Είναι γνωστό ότι είχε κάνει… περιτομή και είχε μεταφέρει τα εμβλήματα της σκοτεινής λατρείας, της οποίας ήταν ιερέας σε αυτήν την ίδια την Ρώμη. Ήταν θερμός υποστηρικτής του ιουδαϊσμού τον οποίον ενίσχυε με κάθε τρόπο.»

Κικέρων, το 54 π.Χ.: «Φορολογούμεθα για την κατανάλωσι οίνου και άρτου, για τα εισοδήματα και τις επενδύσεις μας, για την γη μας και για τα περιουσιακά μας στοιχεία, όχι μόνον για να συντηρούμε στην ζωή όντα εκφυλισμένα πού δεν αξίζουν καν τον τίτλο του ανθρώπου, αλλά και εν ονόματι της βοηθείας ξένων εθνών πού μέχρι πρότινος, αγνοούσαμε την ύπαρξί τους…»

Στις 15 Δεκεμβρίου 1937, ξεκινά η «Ελληνική επιχείρηση» της Σοβιετικής Ένωσης. Μια θύελλα διώξεων και τρομοκρατίας, που εκπορευόταν από τα ανώτερα κλιμάκια του κομμουνιστικού καθεστώτος, εξαπολύθηκε κάθε γωνιά της χώρας όπου βρίσκονταν Ελληνικές κοινότητες. Οι σταλινικές διώξεις κατά των Ελλήνων δεν ήταν μια απλή σελίδα στην μαύρη ιστορία της ΕΣΣΔ. Ήταν μια μεθοδική γενοκτονία ενάντια σε ιστορικές εστίες του Ελληνισμού, κατευθυνόμενη από την αιμοσταγή μηχανή του Ιωσήφ Στάλιν, με την υπογραφή του κομισάριου Νικολάι Γιεζόφ.