Tag Archives: ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

Σε μια γκρίζα κοινωνία, η κάθε μέρα δεν μπορεί παρά να είναι δηλωτική της πλήρους παρακμής της. Οι ίδιες απογοητευτικές εικόνες εκτυλίσσονται, επαναλαμβανόμενες, μπροστά σου για να σου θυμίζουν ότι ο Άνθρωπος «πέθανε». Σε μια πολτοποιημένη καθημερινότητα, όπου αξίες και ήθη σαρώθηκαν από την ισοπεδωτική λαίλαπα του διεφθαρμένου καθεστώτος των πλουτοκρατών και της υλιστικής ευδαιμονίας, αντικρίζεις καθημερινά τις ίδιες μαριονέτες, πρωταγωνιστές στην ίδια παράσταση, με τον ίδιο άθλιο ρόλο ξανά και ξανά. Ισχνές σκιές, απομεινάρια ενός παρελθόντος αλλοτινού αλλά ένδοξου, τώρα προσπαθούν να αντέξουν την σακατεμένη ύπαρξη τους, περιφέροντας την εδώ και εκεί, χωρίς ουσία και προορισμό.  Continue reading →

Τον μήνα Αύγουστο, κάθε έτους το οποίο έρχεται από το μαύρο εκείνο καλοκαίρι του 1974, ολάκερος ο Ελληνισμός, στρέφει με θλίψη το βλέμμα στην μαρτυρική Μεγαλόνησο. Βαρύ το τίμημα που πλήρωσε το Ελληνικό Έθνος, συνεπεία της εγκαθιδρύσεως του μεταπολιτευτικού Καθεστώτος, βαρύτατες και οι ταπεινώσεις που εκείνο υπέστη εξαιτίας της υποτέλειας την οποία πρόθυμα επέδειξαν οι μεταπολιτευτικές πολιτικές ηγεσίες. Continue reading →

Σύμφωνα με την μυθολογία, η Κλειώ ήταν μία από τις θυγατέρες της Μνημοσύνης, προκατόχου κάθε τέχνης και επιστήμης. Η μνήμη κατείχε για τους αρχαίους Έλληνες σημαντική θέση, αφού αποτελούσε για αυτούς την προϋπόθεση για την ανθρώπινη σκέψη. Continue reading →

Ως ανθρώπινες υπάρξεις, είμαστε άθροισμα τόσο σωματικών, όσο και πνευματικών παραμέτρων. Ως «πνεύμα» συνιστούμε το σύνολο των ιδεών και των πράξεων που αυτές συνεπάγονται, στοχεύοντας στην μετουσίωση τους σε μια ενέργεια με συγκεκριμένη κατεύθυνση και σκοπό. Από την άλλη πλευρά, ως «σώμα» αποτελούμαστε από ένα συνδυασμό στερεού και υγρού στοιχείου. Αξιοσημείωτη στέκει εδώ η φράση του αρχαίου Έλληνα φιλόσοφου Θαλή ότι «η αρχή του κόσμου είναι το ύδωρ, ο κόσμος είναι έμψυχος και πλήρης θεών». Το πολυσήμαντο νόημα της σε μια πρώτη εκτίμηση μας προτρέπει να αντιληφθούμε ότι το υγρό στοιχείο δεν είναι κάτι εξωτερικό. Αντιθέτως, κρύβει μια βαθύτατη, καθοριστική λειτουργία, η οποία ολοκληρώνεται στο αίμα, το οποίο αποτελεί αδιάψευστο στοιχείο. Συνιστά την απόδειξη της ύψιστης σημασίας του υγρού στοιχείου σε όλες τις μορφές ζωής. Continue reading →

Οι τελευταίες κλιμακούμενες και συντονισμένες από ένα κέντρο θρασύδειλες επιθέσεις από το σύνολο του δημοσιογραφικού οχετού ενάντια στο Λαϊκό Σύνδεσμο-Χρυσή Αυγή, ουδόλως βεβαίως πτοούν ή κάμπτουν τον Πολιτικό Αγώνα του Κινήματος. Αντιθέτως, ατσαλώνουν το Φρόνημα και την Πίστη στο Δίκαιο του Αγώνος και κυρίως, στην καθοριστική σημασία για το Έθνος, της επιτυχούς εκπλήρωσής του. Ας το γνωρίζουν άπαντες, έχουμε διαβεί το Ρουβίκωνα και δεν υπάρχει πια πισωγύρισμα. Continue reading →

Ο άνθρωπος αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι της ίδιας της Φύσεως, δεν είναι ποτέ δυνατόν να υπερβεί την ίδια του τη φύση. Δεν μπορεί ποτέ να αποκτήσει «ελευθερία» μεγαλύτερη πέρα εκείνων των ορίων που έχει καθορίσει ο Φυσικός Νόμος και η Φυσική Τάξη. Γεγονός το οποίο έχει αποδειχθεί αλλεπάλληλα, καθώς όσες προσπάθειες και αν έχουν γίνει προς αυτήν την κατεύθυνση, μοιραία κατέληξαν στην αποτυχία. Continue reading →

Πότε ήταν η τελευταία φορά που κοίταξες ψηλά; Που έστρεψες το βλέμμα σου στον ουρανό; Που είδες τον ήλιο να σε χαιρετάει και ανέπνευσες ελεύθερα; Θυμήσου ποια ήταν η τελευταία φορά που ένιωσες ελεύθερος; Σε μάθανε να κοιτάς κάτω. Χαμηλά. Να μη βλέπεις γύρω σου, μα πάνω απ’ όλα να μη κοιτάς ψηλά. Η καθημερινότητα σου έχει για φόντο το γκρι των πεζοδρομίων. Μόνο αυτό σε κατάντησαν να κοιτάς. Continue reading →

Η σημασία της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας στις μέρες μας είναι κάτι που έχει μείνει ασχολίαστο και δεν έχει δοθεί η σημασία που του πρέπει. Θα ξεκινήσω με μια χιλιοειπωμένη φράση που αποτελεί τον ορισμό της τραγωδίας. «Ἔστιν οὖν τραγῳδία μίμησις πράξεως σπουδαίας καὶ τελείας μέγεθος ἐχούσης, ἡδυσμένῳ λόγῳ χωρὶς ἑκάστῳ τῶν εἰδῶν ἐν τοῖς μορίοις, δρώντων καὶ οὐ δι᾽ ἀπαγγελίας, δι᾽ ἐλέου καὶ φόβου περαίνουσα τὴν τῶν τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν.» δηλαδή Continue reading →

Ένα έτος σκληρού ιδεολογικού Αγώνος, πέρασε ήδη στην Ιστορία. Ένα έτος κατά το οποίο οι εχθροί του Έθνους – και ως εκ τούτου εχθροί του Κινήματός μας- έβαλαν εναντίον μας με κάθε μέσο το οποίο διαθέτουν στο οπλοστάσιό τους. Προπαντός όμως, ο κύριος μηχανισμός συκοφάντησης του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή, υπήρξαν και είναι ακόμη οι λακέδες της Continue reading →