Πολύ σωστό και επίκαιρο το κύριο άρθρο της εφημερίδας «Δημοκρατία» της Τρίτης, το οποίο υπό τον τίτλο «Ανεπιθύμητοι οι Έλληνες;» λέει τα εξής: «Η καρδιά των ανελεύθερων καθεστώτων, των τριτοκοσμικών δικτατοριών, των μπανανιών απανταχού της Γης είναι η επιλεκτική εφαρμογή των νόμων. Οι νόμοι χρησιμοποιούνται σαν συμβόλαια εξόντωσης όλων όσοι μπαίνουν στο στόχαστρο της εξουσίας. Όποιος φίλος ή σύμμαχος των κρατούντων τους παραβαίνει δεν ενοχλείται. Μπορεί να συνεχίσει την έκνομη δραστηριότητά του για όσο καιρό θα διάκειται φιλικά εκείνος προς το σύστημα και τούμπαλιν. Όμως, αν κάποιος «εχθρός» του καθεστώτος παραβιάσει ή φανεί ότι παραβιάζει έστω κατ΄ελάχιστον τη νομοθεσία, τότε επιστρατεύεται όλος ο μηχανισμός της καταστολής και της «τήρησης» του νόμου, για να «συνετίσει», δηλαδή να εκδικηθεί, τον αντιφρονούντα. Αυτή η πρακτική συνιστά τη μεγαλύτερη δυνατή προσβολή στην έννοια της δικαιοσύνης και προοιωνίζεται μόνο δεινά για το κοινωνικό σύνολο. Αυτή η αθλιότητα συμβαίνει στην Ελλάδα και εκδηλώνεται συχνότατα. Ως «εχθροί» του καθεστώτος λογίζονται οι Έλληνες, ενώ «σύμμαχοι» της εξουσίας θεωρούνται οι αλλοδαποί – πρόσφυγες και λαθρομετανάστες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ανύπαρκτη αντιμετώπιση της αυθαιρεσίας και της σωρείας των παραβάσεων του νόμου που διαπράττονται καθημερινά στην Ειδομένη, στον λιμένα του Πειραιώς και στα νησιά που έχουν βουλιάξει από το μεταναστευτικό τσουνάμι. Continue reading
Μια χώρα που δεν είναι εθνικά ανεξάρτητη δεν μπορεί να έχει δημοκρατία. Και δεν μπορεί να έχει δημοκρατία γιατί δημοκρατία ως γνωστόν σημαίνει η λήψη των αποφάσεων, όχι μόνο να αντανακλά την πλειοψηφούσα άποψη μεταξύ των πολιτών, αλλά οι πολίτες να διαμορφώνουν αυτή την άποψη έχοντας ολοκληρωμένη και αντικειμενική πληροφόρηση, απαλλαγμένη από στρεβλωτικές της αλήθειας, ξένες δόλιες επιρροές, εξαρτήσεις και εκβιασμούς. 
