Επιστολή προς Κορινθίους…
Ο χαρακτήρας του ανθρώπου φαίνεται και κρίνεται στα δύσκολα. Κάθε άνθρωπος θέτει τα δικά του όρια, αλλά και τις προτεραιότητες του. Στην Χρυσή Αυγή όλοι μας δοκιμαζόμαστε καθημερινά και με πολλούς τρόπους. Αλλά η μεγαλύτερη από όλες τις δοκιμασίες είναι να αντέχει ο καθένας από εμάς να διαχειρίζεται την αδικία με αξιοπρέπεια. Και οι αδικίες εις βάρος του Κινήματος ήταν, είναι και θα είναι αμέτρητες. Κάποιοι το αποδέχονται και συνεχίζουν να αγωνίζονται, άλλοι λυγίζουν και επιστρέφουν στην αφάνεια μιας κενής ζωής, που δεν έχει σκοπό, νόημα και ιδανικά.
Το να είναι κάποιος εθνικιστής απαιτεί συγκεκριμένες αρετές, τις οποίες και καλλιεργεί μέσα από έναν αδιάκοπο αγώνα. Ούτε το λογότυπο στο μαύρο μπλουζάκι, ούτε κάποιο σύμβολο, ούτε τα λόγια σε κάνουν Χρυσαυγίτη. Χρυσαυγίτης δεν γίνεσαι… πρέπει να αποδεικνύεις καθημερινά ότι αξίζεις να λέγεσαι τέτοιος. Όταν οι πράξεις σου παύουν να συνάδουν με την ιδεολογία που υπηρετείς, τότε πέρα από τον αυτοεξευτελισμό που υφίστασαι, αποδεικνύεις την πραγματική φύση του εαυτού σου, που έκρυβες πίσω από όρκους στους οποίους ποτέ δε πίστεψες.
Μην νιώθετε λύπη ή οργή για τα όσα προκλητικά ξεστομίζουν κάποιοι τιποτένιοι, αυτούς τους έχει ήδη κρίνει η Ιστορία, αντιθέτως, νιώστε υπερήφανοι που στεκόμαστε όρθιοι ανάμεσα στα ερείπια ενός σάπιου οικοδομήματος και για το λόγο του ότι δεν γίναμε ένα με τα ΜΠΑΖΑ του. Για κάποιους αυτό θεωρείται ρομαντισμός, για κάποιους άλλους εμμονή ή και αφέλεια, για εμάς λέγεται ΠΙΣΤΗ, η φλόγα της οποίας οδηγεί τις σκέψεις και τις πράξεις μας μέσα από τα σκοτεινά μονοπάτια του σήμερα. Ο αγώνας συνεχίζεται, μέχρι την Νίκη! Κι αν ο δρόμος προς την Νίκη περνάει μέσα από τη φυλακή, ας είναι. Την ελληνική μας ψυχή κανείς δε μπορεί να την φυλακίσει!
Π.Δ. Continue reading →
