Tag Archives: Ματθαιόπουλος Αρτέμης

Μακρόχρονες και πολυδάπανες οι εκστρατείες προπαγάνδας από τα φερέφωνα της εξουσίας περί “ρατσισμού” από την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων που διαφωνεί με το φαινόμενο της λαθρομετανάστευσης και περί έλλειψης ήθους και παιδείας από αυτούς που πίσω από την κερδοφόρα επιχείρηση εγκατάστασης αλλόφυλων στη χώρα βλέπουν ένα σχέδιο αντικατάστασης πληθυσμών. Μάταιος κόπος και σπατάλη χώρου η αναφορά στα “αγαθά” της περίφημης πολυπολιτισμικότητας που εξυμνούν οι φιλελεύθεροι και μαρξιστές ινστρούχτορες, αφού τα στατιστικά και οι αριθμοί αποδεικνύουν το τίμημα του ψευτοανθρωπισμού που πληρώνουν οι Έλληνες στα μεγάλα αστικά κέντρα και στα νησιά, και οπουδήποτε αλλού διαβιούν ξένοι πληθυσμοί, το αντίδοτο δηλαδή του πρωθυπουργού απέναντι στον νατιβισμό.

Σε ερείπια ανθελληνισμού καταρρέει το πατριωτικό αφήγημα της ΝΔ και των εντός των κόλπων της λεγομένων ακραίων μετά από την είδηση περί ιδρύσεως συλλόγου με στόχο – μεταξύ άλλων – τη διδασκαλία της μακεδονικής γλώσσας και μάλιστα κατόπιν έγκρισης σχετικού αιτήματος στο Υπουργείο Πολιτισμού!

Ατελείωτες οι ομιλίες στη Βουλή και στα τηλεπαράθυρα από τους πάσης φύσεως φρουρούς της δημοκρατίας σχετικά με την ποιότητα του πολιτεύματος και τον περίφημο νομικό μας πολιτισμό, ο οποίος διασφαλίζει για όλους, χωρίς διακρίσεις, τα κατοχυρωμένα από το σύνταγμα δικαιώματα στην ισονομία, στην αναγνώριση του τεκμηρίου της αθωότητας και στην ελεύθερη έκφραση ιδεών. Αλλά για την Χρυσή Αυγή όλα αυτά έρχονται σε τελευταία μοίρα, αφού για την πολιτική σκευωρία – που αποδεδειγμένα ήταν τέτοια – με την οποία οδηγήθηκε στη φυλακή όχι μόνο δικαιολογείται η κατάργηση των ως άνω δικαιωμάτων, αλλά αποτελεί και τρόπαιο που διεκδικείται από τους πολιτικούς της αντιπάλους. Κι ενώ η φυλάκιση της Χρυσής Αυγής αρχικά αιτιολογήθηκε με δικονομικές σοφιστείες, τώρα δεν κρατούνται ούτε τα προσχήματα και δεν αιτιολογείται καν.

Στην πολιτική πρόκληση είναι να παραμένεις σταθερός στις ιδέες σου και να τις υποστηρίζεις ανεξάρτητα από τις συγκυρίες. Στη δημοσιογραφία, με τη σημερινή της μορφή ως πυλώνας στήριξης της εκάστοτε εξουσίας, δεν υπάρχει τέτοια ανάγκη. Αφορμή για τα παραπάνω αποτέλεσε η ανάγνωση άρθρων σε καθεστωτικά και “αντιπολιτευτικά” μέσα, στα οποία περιλαμβάνονταν και έννοιες οικονομικής φύσεως, άνευ, όμως, περιεχομένου και αναλύσεως. Εξάλλου, περιττή είναι η όποια ανάλυση αφού αυτό που σήμερα εκθειάζουν οι καθεστωτικές γραφίδες αύριο μπορεί να το καταδικάζουν και αυτό που σήμερα κατακρίνουν ίσως αύριο το εξυμνούν.

Continue reading →

Ο αντίκτυπος της πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη ήταν αναμενόμενο να γίνει πρακτικά αισθητός στα μικρά και μεσαία κοινωνικά στρώματα με ένταση τέτοια που ακόμα και οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές του θα αντιλαμβάνονταν τα μελλοντικά αδιέξοδα. Ήρθε λοιπόν, με αφορμή τον περιορισμό της πανδημίας, στην επιφάνεια η κακοδιαχείριση, σε θέματα που δεν αφορούν μόνο τον περίφημο ιό, αλλά και την οικονομία της οποίας οι παθογένειες είναι απαράλλαχτες εδώ και δεκαετίες.

Continue reading →

Μια απλή περιήγηση ανάμεσα στους τίτλους των φιλοκυβερνητικών εφημερίδων και τους αντίστοιχους των εντύπων που εκπροσωπούν τον πατριωτισμό στην ενημέρωση αρκεί για να οδηγήσει σε μια αδιαμφισβήτητη διαπίστωση: ότι υπάρχει συμφωνία απόψεων για τη λεγόμενη εθνική στάση του Ν. Δένδια κατά τη συνάντηση με τον Τούρκο ομόλογο του. Η μόνη διαφορά είναι ότι η πρώτη κατηγορία ενημερωτικών μέσων εκθειάζουν ανέκαθεν την εξουσία, η δεύτερη της ασκεί κριτική, αλλά αυτό δε την εμποδίζει να παραδέχεται τα επιτεύγματα της, ιδιαίτερα αυτά που αφορούν τα εθνικά μας θέματα.

Continue reading →

Τελειωμό δεν έχουν τα διθυραμβικά δημοσιεύματα που υμνούν την εξωτερική πολιτική της χώρας και την ετοιμότητα της να απαντήσει σε οποιαδήποτε απειλή, προκλητικά και υπερβολικά σε τέτοιο βαθμό που θα νόμιζε κανείς ότι οι αρθρογράφοι – υμνητές είναι πολεμικοί ανταποκριτές σε κάποιο μέτωπο ενός απελευθερωτικού πολέμου.

Continue reading →

Εγκλωβισμένη στο αδιέξοδο της διγλωσσίας για τα εθνικά θέματα βρίσκεται ξανά η Νέα Δημοκρατία, η οποία επιχειρεί να προλάβει τις εξελίξεις και να περιορίσει τις αναμενόμενες αντιδράσεις ως προς τις ευθύνες που αναπόφευκτα θα τις καταλογιστούν στο προσεχές διάστημα. Μπορεί ο πολιτικός χρόνος να αναλώθηκε σε ζητήματα που αφορούν την πανδημία και την οικονομία, όμως ο ιστορικός χρόνος είναι πάντα αμείλικτος και ως εκ τούτου η ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας για τη στάση της απέναντι στο Μακεδονικό ζήτημα θα κριθεί το ίδιο αυστηρά.

Continue reading →

Πριν λίγες ημέρες έλαβε χώρα το επίμαχο περιστατικό ανάμεσα στην πρόεδρο της Κομισιόν και τον Ερντογάν, με αφορμή του οποίου τα εγχώρια ΜΜΕ έσπευσαν να “κατακεραυνώσουν” τον Τούρκο πρόεδρο για αυταρχική συμπεριφορά και έλλειψη ήθους απέναντι σε ένα πρόσωπο με τόσο μεγάλο κύρος. Είναι εμφανές ότι η απουσία σοβαρής εξωτερικής πολιτικής οδηγεί σε απουσία σοβαρών αναλύσεων, αφού το εν λόγω συμβάν ουδεμία σχέση έχει με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και αν είχε, το είδος αυτής είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες.

Continue reading →

Πανηγύριζαν για την εκλογή Μπάιντεν και την “σκληρή” στάση που θα ακολουθούσε απέναντι στην τουρκική απειλή. Έπειτα, “μάτωναν” τα πληκτρολόγια με αφορμή τις διερευνητικές επαφές και την εθνική γραμμή που θα χάρασσε η κυβέρνηση και, τέλος, διαβεβαίωναν πως η πατριωτική στάση του Μητσοτάκη σε συνδυασμό με την αναβάθμιση των συμμαχιών σε διπλωματικό επίπεδο θα είχε ως βέβαιο αποτέλεσμα την επιβολή κυρώσεων σε βάρος του σουλτάνου Ερντογάν.

Continue reading →