
Στα επτά χρόνια της μνημονιακής κατοχής της Χώρας τα διαγγέλματα των εκάστοτε πρωθυπουργών που έφεραν και εφήρμοσαν τα μέχρι στιγμή Μνημόνια διεκδικούν την δική τους θέση στην σημειολογία αυτού του συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος. Οι κάθε φορά εκφωνητές αυτών των διαγγελμάτων είχαν πάντοτε «δραματικό» τόνο στο περιεχόμενό τους, αλλά συνάμα και «αισιόδοξο». Η αναφορά αυτών των διαγγελμάτων στις «θυσίες του Ελληνικού Λαού» ήταν απαραίτητη, ενώ ταυτόχρονα εκφραζόταν και ο αναγκαίος «πόνος» που ένιωθαν γι’ αυτές. Ο Λαός είναι για τους μνημονιακούς πρωθυπουργούς κάτι σαν «μικρό παιδί», στο οποίο πρέπει να δείξουν ότι «το αγαπούν» ακόμη κι όταν «το στεναχωρούν» και που αν είναι «φρόνιμο» και «καλό με τα μαθήματα», στο τέλος «θα ανταμειφθεί». Continue reading




__article.jpg)

__article__article__article.jpg)

.jpg)



















