Τελειωμό δεν έχει ο διασυρμός της χώρας, που μοιραία έχει συνδέσει τη τύχη της με τον αέναο διασυρμό της πατριδοκάπηλης παράταξης που την κυβερνάει. Οι εθνικοί λόγοι της επανόδου της ΝΔ στην εξουσία, κατά τα λεγόμενα των λακέδων της, για την άσκηση σοβαρής εξωτερικής πολιτικής και του προσανατολισμού της προς έναν νέο, πατριωτικό προσανατολισμό αποδείχθηκαν κούφια λόγια και υπόσχεση που αθετήθηκε συνειδητά. Πράγματι, υπάρχουν πολλοί που, δυστυχώς, από πλάνη ενέδωσαν στο κάλεσμα της ΝΔ για μία δυναμική συσπείρωση των πατριωτικών δυνάμεων, με την οποία θα ακύρωνε την ιστορική ατιμία της αριστεράς και την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών. Ο χρόνος απέδειξε ότι μοναδική μέριμνα της ΝΔ ήταν η αρπαγή της εξουσίας με οποιοδήποτε κόστος, γεγονός που οδήγησε στην περίφημη στάση της να φροντίζει η ίδια για την αναβάθμιση αυτής της ατιμίας από περιστασιακή ανάγκη σε πάγια κρατική στάση.
Αντιλαμβανόμενοι οι Σκοπιανοί πως το επίπλαστο πατριωτικό περίβλημα της εγχώριας εξουσίας είναι διάτρητο και πως απέναντι τους έχουν να αντιμετωπίσουν έναν συρφετό από νεοφιλελεύθερους με γαλάζια απόχρωση, συνεχίζουν να παραβιάζουν την Συμφωνία των Πρεσπών (που δεν κατάργησε η ΝΔ), να προκαλούν με δηλώσεις που έρχονται σε αντίθεση με το καταστατικό της Συμφωνίας (το οποίο σέβεται απόλυτα η ΝΔ) και, τέλος, να προωθεί εντός των συνόρων την πολιτική της με κάθε δυνατό τρόπο. Άλλοτε με πολιτιστικούς συλλόγους-βιτρίνες για την διδασκαλία μιας ανύπαρκτης γλώσσας και άλλοτε με εκδηλώσεις για την προαγωγή της «μακεδονικής ταυτότητας»
Απουσία αντίδρασης από το επίσημο κράτος, οι Σκοπιανοί άρχισαν να συμπεριφέρονται υπεροπτικά, κοροϊδεύοντας κατάμουτρα το καθεστώς που τους ευεργέτησε με την παραχώρηση ενός μέρος της ιστορίας που δεν τους ανήκει. Στο Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα Καστοριάς, «τουρίστες» από τη γειτονική χώρα άφησαν στο βιβλίο επισκεπτών χειρόγραφο σημείωμα υπογράφοντας ως «Μακεδόνες», γεγονός που παραπέμπει στις δηλώσεις Σκοπιανών αξιωματούχων και πολιτειακών παραγόντων οι οποίοι επικαλούνται την ιδιότητα των «Μακεδόνων», άνευ γεωγραφικού ή άλλου προσδιορισμού.
Όταν η Χρυσή Αυγή ακύρωνε την προκλητική εικαστική έκθεση ενός Σκοπιανού «καλλιτέχνη» στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης το κράτος αντέδρασε με προσαγωγές και ανακρίσεις. Όταν η Χρυσή Αυγή οργάνωνε εκδηλώσεις μνήμης για τον Μέγα Αλέξανδρο, τον Παύλο Μελά και για άλλους επιφανείς Μακεδονομάχους το κράτος αντιδρούσε με απαγορεύσεις συγκεντρώσεων και τα ΜΜΕ με πλήρη φίμωση των θέσεων μας. Τώρα, άραγε, θα υπάρξει αντίδραση από το κράτος, θα υπάρξει παρέμβαση εισαγγελέα, έστω κάποια κίνηση από τα υποκινούμενα από τη ΝΔ «Μακεδονικά» σωματεία ανά την Ελλάδα ή θα αρκεστούν όλοι στην θλιβερή ανακοίνωση του συμβουλίου του εν λόγω Μουσείου, το οποίο διαμαρτύρεται καταναγκαστικά, καταλήγοντας στο ότι οι Έλληνες ουδέποτε θα έπρατταν κάτι αντίστοιχο; Τελικά, για τους «Μακεδονομάχους» που σιτίζονται από το εγχώριο κατεστημένο, η Μακεδονία είναι κοινόχρηστο χωράφι προς εκμετάλλευση ή το διαμάντι της ελληνικής ιστορίας, που ξεπούλησε η μεταπολίτευση για να εισπράξει τα εύσημα των συμμάχων της;
