Tag Archives: Σπαρτιάτες

Κατά την διάρκεια της πορείας του στρατού ο βασιλιάς βρισκόταν στην κορυφή της φάλαγγας, καλυπτόμενος από τους Σκιρίτες οπλίτες, καθώς και από ένα σώμα ιππικού, του οποίοι οι άνδρες δρούσαν ως ανιχνευτές. Τον βασιλιά Continue reading →

σπαρτιατική πολεμική μέθοδος περιγράφεται με αρκετή ακρίβεια και παραστατικότητα διαμέσου του Ξενοφώντα, στο έργο του «Λακεδαιμονίων Πολιτεία». Η απόφαση για πόλεμο και εκστρατεία εναντίον των αντιπάλων λαμβανόταν από Continue reading →

Η φιλοσοφία της Σπάρτης στηριζόταν στην λιτότητα σε κάθε τομέα του καθημερινού βίου, κάτι που φυσικά επεκτεινόταν και στο πεδίο της οικονομίας, με τα πλούτη να περιφρονούνται εκ πεποιθήσεως. Πάγια θέση των Σπαρτιατών ήταν ότι η συγκέντρωση πλούτου πρέπει να αποφεύγεται, για την αποτροπή του οποίου είχαν μεριμνήσει ακόμα και διαμέσου ειδικών νόμων. Continue reading →

«Τα Γυμνοπαιδία»

Τα «Γυμνοπαιδία» ήταν μια μεγάλη ετήσια εορτή που τελούνταν από τους νέους Σπαρτιάτες προς τιμήν του θεού Απόλλωνα, της Αρτέμιδος, της Λητούς και ίσως του Διονύσου. Στην αγορά της πόλεως στήνονταν τα αγάλματα των τιμώμενων θεών και γύρω τους οι γυμνοί νεαροί Σπαρτιάτες εκτελούσαν λατρευτικούς χορούς, μιμητικές παραστάσεις και γυμναστικές ασκήσεις, υπό την μουσική συνοδεία παιάνων του Διονυσοδώρου ή μελών του Αλκμάνος και του Θάλητος. Οι γυμνοί νέοι, με ευπρεπείς και ρυθμικές κινήσεις, αναπαρίσταναν σκηνές πάλης και παγκρατίου, ψάλλοντας παράλληλα ωδές. Continue reading →

Ειδικότερες περιπτώσεις: Οι «μόθακες» και οι «τρόφιμοι»

Ωστόσο, στην κοινωνική δομή της Σπαρτιατικής Πολιτείας υπήρχαν και ειδικότερες περιπτώσεις. Πιο συγκεκριμένα, «μόθακες» ή «μόθωνες» αποκαλούνταν τα παιδιά που είχαν προέλθει από την ένωση ενός ελεύθερου Σπαρτιάτη και μιας ειλώτιδος, τα οποία δύνανται κατά περίπτωση να λάβουν σπαρτιατική αγωγή, ακόμα και να αποτελέσουν μέρος της σπαρτιατικής ελίτ, με την προϋπόθεση ότι κάποιος θα κάλυπτε τα έξοδα τους. Αυτό μπορούσε να επιτευχθεί αν ο μόθακας γινόταν σύντροφος ενός συγκεκριμένου Σπαρτιατόπουλου κατά την διάρκεια της αγωγής. Έτσι, αφού ο μόθακας παρακολουθούσε την σπαρτιατική αγωγή, μπορούσε μετά να γίνει πολίτης της Σπάρτης και να αποκτήσει κλήρο και δικαιώματα. Με τον τρόπο αυτό, λοιπόν, κάποιος που δεν είχε γεννηθεί γνήσιος Σπαρτιάτης μπορούσε να γίνει όμοιος πολεμιστής. Στην περίπτωση αυτή ο μόθακας ονομαζόταν «νεοδαμώδης» και μπορούσε πλέον να συγκαταλέγεται ανάμεσα στους Σπαρτιάτες. Continue reading →

Η Δωρική Σπάρτη αποτελούσε, ουσιαστικά, έναν συνοικισμό πέντε κωμών, της Κυνόσουρας, της Πιτάνης, των Λιμνών, της Μεσόας και της Δύμης. Οι Σπαρτιάτες, δε, διαιρούνταν σε τρεις φυλές, στους Υλλείς, τους Δυμάνας και τους Παμφύλους, καθώς και σε είκοσι επτά φατρίες. Ωστόσο, δεν υπήρχαν κοινωνικές τάξεις όμοιες με αυτές που μπορούσε να συναντήσει κανείς στην κοινωνική οργάνωση άλλων πόλεων – κρατών, όπως παραδείγματος χάρη στην Αθήνα, καθώς η βασική διάκριση γινόταν σε τρεις κυρίως ταξικές βαθμίδες, στους «Ομοίους», στους «Περίοικους» και στους «Είλωτες». Continue reading →

Continue reading →