Tag Archives: ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Η μεταπολιτευτική θεώρηση της πραγματικότητας έχει διαμορφωθεί πάνω σε μύθους. Ό,τι χρονικά περιέχεται σε αυτήν την πεντηκονταετία και σχετίζεται με τον νοητικό, αόρατο κόσμο, είναι αναμφίβολα προϊόν ενός πλασματικού δόγματος, το οποίο υποτίθεται ότι υπηρετεί την απόλυτη ισότητα. Σε αυτό, λοιπόν, που χονδροειδώς αποκαλείται «δημοκρατία» —και του οποίου η χρήση του όρου σήμερα γίνεται περισσότερο για να περιγραφεί η συλλογική κατάπτωση και η ηθική χρεοκοπία— όχι μόνο η έννοια της δικαιοσύνης είναι άγνωστη, αλλά όσο μεγαλύτερη γίνεται η διάκριση εις βάρος εκείνων που δεν αποτελούν κομμάτι του συστήματος, τόσο μεγαλύτερο καθίσταται και το κύρος της εξουσίας. Ή, τουλάχιστον, έτσι πιστεύουν κάποιοι…

Το τελευταίο χρονικό διάστημα το πολιτικό κόμμα «ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» αποτελεί για μία ακόμη φορά στόχο μιας συντονισμένης εκστρατείας κατασυκοφάντησης στην οποία πρωτοστατούν τα γνωστά συστημικά μέσα μαζικής εξαπάτησης και χειραγώγησης της κοινής γνώμης. Γινόμαστε πλέον όλοι μάρτυρες μιας ακατάσχετης μπουρδολογίας η οποία εκφράζεται μέσω δήθεν «αποκλειστικών» δημοσιευμάτων και ρεπορτάζ ευφάνταστων δημοσιογραφίσκων-τηλεδικαστών-τηλεεισαγγελέων που φαντασιώνονται την οποιαδήποτε εμπλοκή του κόμματος, της νεολαίας και των φίλων της Χρυσής Αυγής σε υποτιθέμενες έκνομες ενέργειες.

Πως είναι είναι δυνατόν ένας συνειδητός Έλληνας πατριώτης να ψηφίζει το οποιοδήποτε κόμμα του “δημοκρατικού τόξου” είτε της αριστεράς είτε της φιλελεύθερης ψευτοδεξιάς; Δεν επιτρέπουμε σε κανέναν να μας πουλάει “πατριωτισμό” γιατί εμείς οι Χρυσαυγίτες και προπαντός όσοι τιμούν την πίστη τους και δεν ωφελήθηκαν με αξιώματα από αυτήν και τώρα σφυρίζουν κλέφτικα, την Πίστη μας στην Πατρίδα και στο Έθνος την έχουμε πληρώσει ακριβά.

Δεν λείπουν οι φορές που τα γνωστά βρωμερά ανδρείκελα δυσκολεύονται να κρατήσουν ακόμα και τα προσχήματα. Κρυμμένοι και με την ανοχή των αφεντικών τους (το τοπικό Αστυνομικό Τμήμα βρίσκεται μόλις στον διπλανό δρόμο) μια χούφτα ψυχικά διαταραγμένων βανδάλισε το μνημείο που έχει ανεγερθεί στο σημείο της παρακρατικής δολοφονίας των Ηρώων της Χρυσής Αυγής, Γεωργίου Φουντούλη και Μανώλη Καπελώνη.

Πορευόμενοι με κατάνυξη προς το «θάμα του Απριλιού», τη λαμπροφόρο εορτή της Ανάστασης του Χριστού, τίθεται ξανά ενώπιόν μας το ελπιδοφόρο μήνυμα της «κατάργησης του Άδη», της παντοτινής νίκης του φωτός επί του σκότους. Ως Εθνικιστές, αναπόφευκτα μας έρχονται στον νου οι πεσόντες και κεκοιμημένοι Συναγωνιστές μας, αναζωπυρώνοντας τη βαθιά Πίστη στην απόκριση «Αθάνατοι!», που συνοδεύει κάθε προσκλητήριο στο όνομα τους. Είθε αυτή η ελπίδα και αυτή η Πίστη να αναζωπυρώσουν το καταβεβλημένο πνεύμα του Λαού μας και να αναστήσουν τη βαθιά πληγωμένη μας Πατρίδα· μια Πατρίδα που χρόνια τώρα διαβαίνει τον δικό της Γολγοθά, δεχόμενη πλήθος «τά ἐμπτύσματα, τά ῥαπίσματα· καί τάς δυσσεβεῖς βλασφημίας», συχνά προερχόμενα από τους ίδιους σταυρωτές.

Από την απολύτως αναίτια και πλήρως γελοία έφοδο του «Γραφείου Ρατσιστικής Βίας» στον πολυχώρο της Τοπικής Οργάνωσης Θεσσαλονίκης, προφανώς δεν προέκυψε τίποτα παράνομο. Όμως, για να μην μείνει κανείς με την απορία, δημοσιεύουμε σήμερα τις πιο πρόσφατες ύποπτες δραστηριότητες που φιλοξένησε η «ΣΑΡΙΣΑ», προκαλώντας την ανησυχία των αρχών.

Πριν μόλις λίγες ώρες εμφανίστηκε στην είσοδο του πολυχώρου της Τοπικής Οργάνωσης Θεσσαλονίκης ένα πολυσυλλεκτικό τσούρμο με πολιτικά, με εμφανή πρόθεση να εισβάλει, παραβιάζοντας πόρτες και κλειδαριές! Ερχόμενοι αντιμέτωποι με τον νομικό εκπρόσωπο του Κινήματός μας, υποχρεώθηκαν να εξηγήσουν πως είναι αστυνομικοί του «Τμήματος Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας» και πως όλο αυτό το παράδοξο σόου αποτελεί μέρος προκαταρκτικής έρευνας.

«Από τις αρχές ακόμη του 2011 όλοι μιλούσαν για εκλογές και μάλιστα έδιναν και ημερομηνία, την 6η Απριλίου. Κινητοποιήσαμε φίλους, Συναγωνιστές, όλον τον μηχανισμό μας σε ολόκληρη την Ελλάδα. Υπήρχε κλίμα καλό και ηθικό υψηλό. Το βάρος έπεφτε σε εμένα. Ήμουν ο μόνος γνωστός και εκλεγμένος Δημοτικός Σύμβουλος στην πρωτεύουσα της χώρας. Πήγα παντού σε πόλεις και σε χωριά και αυτό κράτησε δύο ολόκληρα χρόνια. Μίλησα σε σπίτια, σε δρόμους, σε πλατείες, σε πόλεις και σε χωριά, σε καφενεία και ξενοδοχεία. Έσπαγα όποτε μπορούσα την συνωμοσία της σιωπής σε μικρούς τηλεοπτικούς σταθμούς της επαρχίας, αλλά και της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Και όλα αυτά με δικά μου χρήματα χωρίς κανέναν χρηματοδότη. Αυτό δεν το θυμούνται βεβαίως όλοι αυτοί, που τότε ήταν εναντίον της Χρυσής Αυγής και με επικρίνουν, με αποκαλούν… καταστροφέα(!) του Εθνικισμού, δεν το θυμούνται όμως και ορισμένοι, οι οποίοι μέχρι τον Μάιο του 2012 ήταν ένα μεγάλο τίποτε.

Μέχρι πριν από λίγη ώρα, ένας βουλευτής του Ελληνικού κοινοβουλίου τελούσε υπό καθεστώς ιδιότυπης κράτησης εντός της Εθνικής Πινακοθήκης, με την κατηγορία ότι προξένησε υλικές ζημιές σε εκθέματα. Σύσσωμα τα μέσα ενημέρωσης επιχείρησαν να παρουσιάσουν αυτή την αντίδραση ως απότοκο του «φανατισμού» που διακατέχει τους πιστούς. Δημοσιογράφοι και πολιτικάντηδες ισχυρίζονται ότι είναι κοινωνικά αμόρφωτοι όσοι αδυνατούν να αντιληφθούν το καλλιτεχνικό βάθος αυτής της σύγχρονης τέχνης και των «ανώτερων» νοημάτων που προάγει.

Διαβάζοντας την ιστορία της πολιτικής σκηνής στην σύγχρονη Ελλάδα της μεταπολίτευσης, δεν μπορεί κανείς παρά να αισθανθεί την δυσωδία που αυτή αποπνέει. Η δυσωδία αυτή οδήγησε και στο γκρέμισμα των όποιων πιθανών γεφυρών προσπαθήσαν πολιτικάντηδες να ρίξουν προς εμάς. Αυτή η στάση μας χρόνια μετά, στην εποχή του θανάτου του πολιτικαντισμού μας δικαιώνει, αλλά και να μην το έκανε δεν θα είχε σημασία, αφού για εμάς είναι θεμελιώδους σημασίας η έννοια της Τιμής.