Τον τελευταίο καιρό, είναι της… μόδας τα εμφανιζόμενα ως «πατριωτικά» κόμματα, του χώρου «δεξιά της ΝΔ». Όποιος μπορεί, φτιάχνει κι από ένα! Τρία θεωρούνται «βασικά» και τα υπόλοιπα είναι… «κόμματα-σφραγίδες» και ψάχνονται για… προσκολλήσεις.
Της… μόδας είναι επίσης και τα εμφανιζόμενα ως «πατριωτικά» ιστολόγια, κάποια εκ των οποίων παίζουν πολύ περίεργα παιχνίδια! Κατ’ αρχάς, όλως περιέργως, προβάλλουν και υποστηρίζουν… όλα τα «πατριωτικά» κόμματα και τους… «Μεσσίες» του «χώρου». «Φοβερός» ο ένας, «καταπληκτικός» ο άλλος, «τρομερός» ο παράλλος και πάει λέγοντας…
Κι όλα τα -βασικά- «πατριωτικά» κόμματα, εμφανίζονται να έχουν βάσιμες ελπίδες μελλοντικής κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης, σύμφωνα με τις… κρυφές δημοσκοπήσεις – τα αποτελέσματα των οποίων υποτίθεται πως γνωρίζουν… κατ’ αποκλειστικότητα οι… μέντορές τους, των «πατριωτικών» ιστολογίων. Μάλιστα, οι τελευταίοι, δεν τους συνιστούν καν να ενωθούν σε ένα σχήμα, αλλά αντιθέτως τους προτρέπουν να κατέλθουν χώρια, για να απευθυνθούν έτσι σε… περισσότερες ειδικές κατηγορίες ψηφοφόρων. Χρησιμοποιούν δε οι… μέντορες ως παράδειγμα, την άνοδο των συνολικών ποσοστών της γαλλικής «ακροδεξιάς», παρά το γεγονός ότι στις τελευταίες εκλογές, εκτός απ’ το κόμμα της Λεπέν, εμφανίστηκαν και τα κόμματα των Ερίκ Ζεμούρ (7,1%) και Νικολά Ντυπόν-Αινιάν (2,1%).
Βέβαια, το παράδειγμα είναι ατυχέστατο, καθώς, αφενός μεν το κόμμα της Λεπέν «χτυπούσε» την προεδρία, οπότε έτσι κι αλλιώς απευθυνόταν σε μεγαλύτερη γκάμα ψηφοφόρων, αφετέρου δε, άλλες οι πολιτικές συμπεριφορές των Γάλλων κι άλλες των Ελλήνων.
Που θα καταλήξει το πράγμα; Στις εκλογές, «σφίγγουν τα λουριά» για τα «μικρά» κόμματα, λόγω της τεχνητής πόλωσης, των ρουσφετιών και των υποσχέσεων για μελλοντικά ρουσφέτια. Τα δε… τσακάλια των «πατριωτικών» ιστολογίων, θα «ξεχάσουν» όσα λένε τώρα και θ’ αρχίσουν τη… γκρίνια, ότι τα «πατριωτικά» κόμματα «χάνουν μια μεγάλη ευκαιρία» επειδή… δεν είναι ενωμένα. Αντιστοίχως, θα καλλιεργηθούν –δια στημένων «σχολίων» δήθεν απλών πατριωτών αναγνωστών!- ερωτήματα του τύπου «μα γιατί δεν ενώνονται οι πατριώτες;». Που θα καταλήξουν στα… γνωστά ρητά των «ακροδεξιών» κομματαρχών της ΝΔ: «αν ήταν ενωμένοι θα τους ψήφιζα, τώρα θα πάει χαμένη η ψήφος μου» και «ας ψηφίσουμε τώρα ΝΔ για να μην ξανάρθει η αριστερά και μετά βλέπουμε»!
Η… χαρά της ΝΔ – αν είναι πρώτο κόμμα: να υπάρχει στη βουλή ένα έτοιμο για περίπτωση ανάγκης (συγκυβέρνηση) «ακροδεξιό» δεκανίκι (ποιο καλύτερο απ’ το κόμμα Βελόπουλου;) και να είναι όσο το δυνατόν υψηλότερο το συνολικό ποσοστό των κομμάτων που θα μείνουν εκτός βουλής. Καθώς, όσο πιο μεγάλο ποσοστό παίρνουν τα «λοιπά» κόμματα, τόσο χαμηλώνει το ποσοστό που χρειάζεται το πρώτο κόμμα για αυτοδυναμία!
