“Έστειλα δυο πουλιά στην Κόκκινη Μηλιά που λένε τα γραμμένα, το ‘να σκοτώθηκε, τ’ άλλο λαβώθηκε, δε γύρισε κανένα….”
Αγαπημένοι μου συναγωνιστές καλησπέρα σας! Με αυτό το θρυλικό τραγούδι ο Ελληνικός λαός τίμησε από αιώνες την Άλωση της Πόλης… Η ‘Αλωση της Πόλης υπήρξε σταθμός στην ιστορία του Ελληνισμού. Όχι μόνο γιατί τερματίστηκε η χιλιετής ιστορία του Βυζαντίου, όχι μόνο γιατί έγινε σκλάβος ο Ελληνικός λαός στους Τούρκους…Όχι μόνο για όλα αυτά… Η Άλωση της Πόλης μας διδάσκει… Τι μας διδάσκει ?
Πρώτον τα όσα έγιναν με την παραχώρηση αρχών της Ορθοδοξίας στον Καθολικισμό με αντάλλαγμα μια βοήθεια που δεν έφτασε ποτέ. Αυτό σημαίνει ποτέ δεν δείχνουμε σε κανέναν ότι έχουμε ανάγκη γιατί ο άλλος θα το εκμεταλλευθεί. Αν στην προσωπική ζωή μια τέτοια στάση είναι απλώς δουλοπρεπής και επιζήμια, στην εξωτερική πολιτική είναι ολέθρια…Αναγκαίες οι συμμαχίες, αλλά στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις και πουθενά αλλού…
Δεύτερον, της Αλώσεως της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους προηγήθηκε η άλωσή της από τους Σταυροφόρους το 1204… Και της αλώσεως αυτής προηγήθηκαν φαινόμενα κατάπτωσης και διαφθοράς στην άλλοτε κραταιά αυτοκρατορία… Κύρια πηγή παρακμής και καταστροφής για έθνη, αυτοκρατορίες και κράτη με κάθε φύσεως οργάνωση είναι η ανηθικότητα και η διαφθορά….
Τρίτον μας διδάσκει ακόμα και η περίφημη Κερκόπορτα, η οποία άνοιξε από προδοτικό χέρι και έγινε αιτία να καταληφθεί η Κωνσταντινούπολη, η οποία παρά τις ατελείωτες εβδομάδες πολιορκίας δεν έπεφτε… Που σημαίνει ότι παντού και πάντα πρέπει να έχουμε τα μάτια και τ’ αυτιά του κορμιού και της ψυχής μας ανοικτά και να γνωρίζουμε τι ανθρώπους έχουμε κοντά μας. Η προδοσία υπήρξε ανέκαθεν αναγκαίος σύμμαχος των εχθρών του Ελληνισμού ώστε να μπορέσουν να τελεσφορήσουν τα σχέδιά τους.
Πέμπτον μας διδάσκει την άσβεστη πίστη των τελευταίων Αγωνιστών της Βασιλεύουσας, που την παραμονή της Αλώσεως πήγαν στην Αγιά Σοφιά για να λειτουργηθούν και να μεταλάβουν και έτσι να μαρτυρήσουν έμπρακτα ότι στις δύσκολες στιγμές,όταν μας προδίδουν οι άνθρωποι δε μας εγκαταλείπει ο Θεός.
Πέρασαν πάρα πολλοί αίώνες, το σημερινό Ελλαδικό κράτος απελευθερώθηκε μεν από τους Τούρκους, αλλά όπως είπε ο Μακρυγιάννης σκλαβώθηκε εις ανθρώπους κακορίζικους όπου ήταν η ακαθαρσία της Ευρώπης. Και επειδή για εμάς ως Ελληνες Χρυσαυγίτες δεν υπάρχουν χαμένες αλλά μονάχα αλύτρωτες και σκλαβωμένες πατρίδες, θα τελειώσω αυτή τη μικρή αφήγηση με το από αιώνων μοιρολόι του Ελληνισμού :
Σώπασε κυρά Δέσποινα και μην πολυδακρύζεις
Πάλι με χρόνους ,με καιρούς παλι δικά μας θάναι….
Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς,
Κωνσταντίνα Σκιά
