Στις 12 Νοεμβρίου του 2008, ο Κώστας Ξ. κάτοικος Αθηνών ρακοσυλλέκτης, παρέδωσε στο Μουσείο, τυλιγμένο σε παλιό ύφασμα, ένα θραύσμα μαρμάρου, με την πληροφορία πως το εντόπισε σε ρέμα του Μενιδίου. Ο Κώστας Ξ. έφερε το μάρμαρο με τα πόδια ως την οδό Πατησίων.
Η Ελένη Κ. και η Χρυσάνθη Τ. αρχαιολόγοι του Μουσείου διαπίστωσαν με έκπληξη ότι το θραύσμα διατηρούσε σε ανάγλυφο σπαργανωμένα δίδυμα βρέφη στην αγκαλιά γυναικείας μορφής, δυο χαμένα πέτρινα ορφανά, που ο ευρέτης τους τα εναπόθεσε στο Μουσείο εν είδει βρεφοδόχου.
Έκτοτε, ο Κώστας Ξ. επέστρεψε μια δυο φορές, φέρνοντας κι άλλα κομμάτια μαρμάρων, που όμως δεν ήταν αρχαία. Δεν ζήτησε και δεν πήρε ποτέ αμοιβή.
Στην Αγέλαστο Πέτρα του Φιλίππου Κοτσάφτης, ο Παναγιώτης Φαρμάκης, κάτοικος Ελευσίνας και άστεγος ζει “μεταξύ ουρανού και γης”. Συλλέγει από τα μπάζα και τα απορρίμματα αρχαίους λίθους και τους μεταφέρει αδιάκοπα στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ελευσίνας. “Ένας σαλός με το κεφάλι καλυμμένο, για να κρύβει το φωτοστέφανο”. Πάνε χρόνια που δεν έχουμε δει τον Κώστα Ξ. από το Μενίδι. Ο Παναγιώτης Φαρμάκης δεν ζει πια.
Τα δίδυμα βρέφη από πέτρα δημοσιεύθηκαν το 2009 από την Αρχαιολόγο κ. Χρυσάνθη Τσούλη, που αφιέρωσε τη μελέτη της στην δίδυμη αδελφή της, Μαρία.
