Αιχμάλωτος πολέμου, ενός πολέμου της Ξενοκρατίας ενάντια σε όποιον σηκώνει κεφάλι, σε όποιον ενάντια στην τυραννία θέλει μία Ελλάδα πραγματικά ΕΛΕΥΘΕΡΗ και όχι ένα προτεκτοράτο με μια δουλική εξουσία, που παριστάνει το ανεξάρτητο κράτος με μία σφραγίδα και μία γραφειοκρατία διεφθαρμένη και πάντοτε εξαρτώμενη από ένα κομματικό-πελατειακό μηχανισμό. Δημόσιοι υπάλληλοι κάθε βαθμίδος από τον πρωθυπουργό μέχρι και τον τελευταίο κλητήρα ενός υπουργείου, όλοι τους στην υπηρεσία του ξένου αφέντη και του τραπεζίτη και του εργολάβου και του μιντιάρχη και είναι η πιο μεγάλη συμφορά του Έθνους όλη αυτή η νεφελώδης άρχουσα τάξη της χώρας σημαδεμένη από ανηθικότητα, χωρίς συγκεκριμένη ταυτότητα, ένα μεγάλο ΤΙΠΟΤΕ!Και οι πρώτοι “δημόσιοι υπάλληλοι” για την ιστορία ήταν τα στίφη των εγκληματιών, που μάζεψε ο Μαυροκορδάτος και ο Κωλέττης και τους μοίρασε χρήμα για να ξεκινήσουν τον εμφύλιο στα 1824. Και το χρήμα που βρέθηκε; Μα ήταν οι βρώμικες λίρες από το Σίτυ του Λονδίνου, από το πρώτο ληστρικό δάνειο του αγώνα, που χρηματοδότησε την αλληλοσφαγή των Ελλήνων και έφερε τον Ιμπραήμ στον Μωριά. Μέσα στους μηχανισμούς του προτεκτοράτου και η “δικαιοσύνη”. Υπάρχει δικαιοσύνη στην Ελλάδα; Διαβάζω στην στήλη δημοσιογράφου καθημερινής εφημερίδας:
