… Η ανύπαρκτη έως τότε Χρυσή Αυγή εκτοξεύεται στο 6,97% από 0,29% … Το πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης είχε διαλυθεί μπροστά στα μάτια μας.
“κόπωση του συστήματος εξουσίας”, “φθορά και η κόπωση”,”υπόκωφη κοινωνική δυσαρέσκεια” και κοντά σε αυτά απολιτικοποίηση, άφθονα σκάνδαλα, ακρίβεια. Δεν φτάνουν όλα αυτά για να ζωντανέψει ένα φάντασμα;
Το κείμενο του Γιάννη Πρετεντέρη είχε θέμα τις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 και τον ευρηματικό τίτλο “Η φάρσα των φαντασμάτων”. Ένα από τα φαντάσματα κατ’ αυτόν και η Χρυσή Αυγή, η οποία όπως γράφει “εκτοξεύεται στο 6,97% από 0,29%. Και τονίζει ότι την νύχτα εκείνη “Το πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης είχε διαλυθεί μπροστά στα μάτια μας.” Δυστυχώς δεν κράτησε πολύ εκείνη η μαγική βραδιά των “φαντασμάτων”.
Το “φάντασμα”, όμως Χρυσή Αυγή δεν εξαφανίστηκε, κράτησε μέχρι το θέρος του 2019 και θα κρατούσε και άλλο εάν οι … εξορκιστές τύπου Πρετεντέρη δεν έκαναν τα πάντα για να το εξαφανίσουν. Ας γνωρίζουν πάντως ότι το 2,93% δεν χάνεται από την μία στιγμή στην άλλη παρ’ όλα τα κόλπα τα πονηρά με “αντικαταστάτες” της οκάς.
Άλλωστε και ο ίδιος ο κ. Πρετεντέρης φοβάται την επιστροφή των … φαντασμάτων και δεν το κρύβει. Από το κείμενό του τα παρακάτω:
“Η φάρσα των φαντασμάτων
Γιάννης Πρετεντέρης: Θυμάμαι τις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 σαν να ήταν χθες.
Είχαμε εκλογική βραδιά στο Mega και τα μηνύματα δειλά-δειλά άρχισαν να έρχονται από νωρίς. Δεν ξέρω πόσοι τα περίμεναν, νομίζω κανείς.
Κατά τη διάρκεια της βραδιάς κοιταζόμασταν με τους συναδέλφους και τους καλεσμένους σχεδόν αποσβολωμένοι.
… Η ανύπαρκτη έως τότε Χρυσή Αυγή εκτοξεύεται στο 6,97% από 0,29% … Το πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης είχε διαλυθεί μπροστά στα μάτια μας.
Φυσικά η Ελλάδα δεν έχει λόρδους, ούτε στοιχειωμένους πύργους, ούτε φαντάσματα … Έχουμε άλλωστε μερικά στοιχεία που δεν μας αφήνουν ήσυχους: … Την κόπωση του συστήματος εξουσίας που έχει αναλάβει την ομαλοποίηση της χώρας στη δεκαετία που διανύουμε. Μπορεί το «σύστημα του ενός κόμματος και κάτι ψιλά» να μην έχει καταλυθεί ή αμφισβητηθεί σοβαρά, αλλά η φθορά και η κόπωσή του είναι περισσότερο εμφανείς κι από τα πρόσωπα των παλαιών σταρ στην Κρουαζέτ των Καννών. … Μια υπόκωφη κοινωνική δυσαρέσκεια. Μπορεί να μη στηρίζεται σε ισχυρή βάση ή σε ορθολογικά επιχειρήματα, ούτε καν σε πραγματικά δεδομένα, αλλά αυτό δεν την καθιστά λιγότερο αποσταθεροποιητική.”
Έχουμε και λέμε, λοιπόν: “κόπωση του συστήματος εξουσίας”, “φθορά και η κόπωση”,”υπόκωφη κοινωνική δυσαρέσκεια” και κοντά σε αυτά απολιτικοποίηση, άφθονα σκάνδαλα, ακρίβεια. Δεν φτάνουν όλα αυτά για να ζωντανέψει ένα φάντασμα;
