“Φίδια που έτρεφα στον κόρφο μου μέσα στην Χρυσή Αυγή KAI ME συκοφαντούσαν συστηματικά”
Είμαι υπερήφανος γιατί υπήρξα Γενικός Γραμματέας της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, μίας πολιτικής δυνάμεως, του μόνου αυθεντικού λαϊκού Κινήματος μετά την μεταπολίτευση, όπως είχε δηλώσει πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ, ενός Κινήματος, το οποίο δεν φόρεσε γραβάτες και ησύχασαν οι αστοί, όπως δήλωνε η Παπαρρήγα, αλλά χειροπέδες γιατί ακριβώς αποτελούσε κίνδυνο για το διεφθαρμένο αστικό καθεστώς.
Είμαι υπερήφανος επίσης γιατί μετά την πολιτική σκευωρία, τις διώξεις και τις φυλακές, η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ δεν αναζήτησε μάσκα και προσωπείο για να υπάρξει πολιτικά, ούτε αποκήρυξε την Ιδεολογία της, ούτε άλλαξε κατά περίσταση όνομα σαν κοινός διαρρήκτης και κακοποιός.
Η πολεμική τους εναντίον μας επικεντρώθηκε σε Συνωμοσία σιωπής, σε μνήμη θανάτου και δολοφονία χαρακτήρα προσωπικά εναντίον μου συστηματικά γιατί γνώριζαν ότι κτυπώντας τον ηγέτη κτυπούν το Κίνημα ολόκληρο και στην πολεμική αυτή συμμετείχαν από άτιμους, που παρίσταναν τους Πιστούς.
Από δήθεν “ακροδεξιούς” ρουφιάνους και από τα φίδια που έτρεφα στον κόρφο μου μέσα στην Χρυσή Αυγή KAI ME συκοφαντούσαν συστηματικά. Η υπόθεση ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ είχε γι’ αυτούς “ψωμί” και έπρεπε να κάνουν το καθήκον τους, αυτό για το οποίο πληρωνόντουσαν ή περίμεναν άνοδο και μεγάλα αξιώματα.
