Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΜΕΝΤΟΡΑ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ
ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΚΑΡΛ ΧΑΟΥΣΧΟΦΕΡ
Στις μέρες μας αναπαράγεται συχνά —είτε από άτομα χωρίς ιστορική κατάρτιση είτε από κύκλους με συγκεκριμένες σκοπιμότητες— ο ανυπόστατος ισχυρισμός ότι οι Γερμανοί έτρεφαν συλλογικό μίσος για τους Έλληνες ή ότι τους θεωρούσαν φυλετικά κατώτερους, μαζί με παρόμοιες αυθαίρετες ανοησίες και γενικεύσεις
Με τη σημερινή ανάρτηση θα δούμε τι πίστευε για τους Έλληνες ο άνθρωπος που επηρέασε όσο κανείς άλλος την πολιτική σκέψη πολλών ηγετικών στελεχών του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος: ο προσωπικός μέντορας του Ρούντολφ Ες, ο άνθρωπος που επισκέφθηκε επανειλημμένα τον Αδόλφο Χίτλερ στη φυλακή του Λάντσμπεργκ επηρεάζοντας τη συγγραφή του βιβλίου του, και κύριος διαμορφωτής της γερμανικής γεωπολιτικής σκέψης, ο καθηγητής Καρλ Χαουσχόφερ
Στο παρόν άρθρο παρουσιάζονται αποσπάσματα από τις απόρρητες εκθέσεις του συνταγματάρχη Ulius Louis Amoss, στελέχους του αμερικανικού Γραφείου Στρατηγικών Υπηρεσιών (OSS). Ακόμη και πριν από την επίσημη ίδρυση της OSS, ο Amoss και ο συνταγματάρχης William Donovan συγκροτούσαν έναν ειδικό μηχανισμό για λογαριασμό του προέδρου Roosevelt, επιτρέποντάς του να ασκεί παρασκηνιακή εξωτερική πολιτική μέσω ειδικών απεσταλμένων και εκτός των επίσημων θεσμικών διαύλων
Ο Καρλ Χαουσχόφερ Γερμανός στρατηγός και γεωγράφος, υπήρξε ο κύριος θεμελιωτής της γερμανικής γεωπολιτικής σκέψης (Geopolitik) κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου, επηρεάζοντας ουσιαστικά την εξωτερική πολιτική του Γ΄ Ράιχ. Μέσα από το περιοδικό Zeitschrift für Geopolitik, το οποίο ίδρυσε το 1924, συνέβαλε καθοριστικά στη διάδοση θεωριών όπως εκείνη του «ζωτικού χώρου» (Lebensraum) και των ευρύτερων ηπειρωτικών ζωνών επιρροής (Pan-Ideen)
Σε αντίθεση με τις διαδεδομένες σήμερα παρανοήσεις, ο Χαουσχόφερ υποστήριζε τη σύμπτυξη ενός ισχυρού ηπειρωτικού ευρασιατικού συνασπισμού (Βερολίνο–Μόσχα–Τόκιο) για την ανάσχεση της αγγλοσαξονικής ναυτικής κυριαρχίας. Υπό αυτό το πρίσμα, επικρότησε θερμά το Σύμφωνο Ρίμπεντροπ–Μολότοφ του 1939, καθώς και το μετέπειτα σύμφωνο ουδετερότητας μεταξύ Τόκιο και Μόσχας. Η συμφωνία με τον Στάλιν φαινόταν να παρακάμπτει το ιδεολογικό ανάχωμα του μπολσεβικισμού, επιτρέποντας στη ρεαλιστική γεωπολιτική περί ” (Lebensraum)”ζωτικού χώρου του Χάουσχοφερ-Χίτλερ να υπερισχύσει —έστω και πρόσκαιρα.
Γίνεται, επομένως, αντιληπτό ότι οι θέσεις ενός βασικού θεωρητικού της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής σχετικά με τους Έλληνες έχουν βαρύνουσα ιστορική αξία.
