Ο Σαμαράς έχει αρχίσει μία διαδικασία ώστε να εμφανιστεί ως διώκτης της διαφθοράς, ενώ στην ουσία αυτό που κάνει είναι μία επικοινωνιακή πολιτική κενή περιεχομένου, πλήρης όμως εκβιασμών απέναντι σε ανθρώπους που αντίκεινται στην πολιτική του. Παρόλη την κενή ρητορεία όλοι έχουν αντιληφθεί πως οι πρωτεργάτες της διαφθοράς απολογούνται οψίμως στους ανακριτές – διακοσμητικά και ακολούθως αφήνονται ελεύθεροι με εγγυήσεις – ανέκδοτα που προκαλούν την κοινή γνώμη. Continue reading
