Σε ένα Καθεστώς φύσει και θέσει ανθελληνικό, όπου η συνειδητή και στοχευμένη πράξη της διαστρέβλωσης των ιστορικών γεγονότων από μαρξιστές και φιλελεύθερους αποτελεί επίσημη κρατική πολιτική, η εξιστόρηση της Ιστορικής Αλήθειας ανάγεται σε κυρίαρχο ζήτημα για τη διαιώνιση τόσο του Ελληνικού Πνεύματος, όσο και του ίδιου του Γένους των Ελλήνων. Εάν η μεταπολιτευτική ελίτ των ψευδοδιανοούμενων επιδίωξε – ανεπιτυχώς- ελέω «ελληνοτουρκικής φιλίας» να μετατρέψει τη σφαγή του 1922 στη Σμύρνη σε συνωστισμό, τότε η έξοδος του Μεσολογγίου στα 1826, έρχεται να στοιχειώσει δια παντός, τις ψυχές εκείνων οι οποίοι απεμπόλησαν το Αίμα της Φυλής για τα τριάντα αργύρια των ταγών της παγκοσμιοποίησης και την αντεθνικής λήθης. Continue reading
