Tag Archives: Αγώνας

Ατάραχος, περιφρονητικός, ριψοκίνδυνος! Να πως θέλει η σοφία να είμαστε. Η σοφία είναι γυναίκα και δεν αγαπά Continue reading →

Σε μια περίοδο ηθικής παραλύσεως και γενικευμένης απάθειας, όπου τα αντανακλαστικά της κοινωνίας αδρανούν και αυτή δυστυχώς καθεύδει, υπάρχουν, μάχονται και αγωνίζονται ακόμη οι στρατιώτες της Εθνικής και Κοινωνικής Ιδέας. Οι πολιτικές διώξεις και οι αθλίως ενορχηστρωθείσες σκευωρίες συνεχίζονται με αμείωτη ένταση. Η εν εξελίξει δίκη – τραγωδία, προχωρά χωρίς καμία μα καμία αναφορά της από τα Μέσα Μαζικής Αποχαυνώσεως, επειδή οι παρελαύνοντες μάρτυρες κατηγορίας υποπίπτουν συνεχώς σε φαιδρές εις βάρος τους παραδοχές ή σε αποκαλυπτικές καταθέσεις, στοιχειοθετούσες το αβάσιμο των διάτρητων και καταγέλαστων κατηγοριών. Continue reading →

Η παραίτηση του σημερινού Έλληνα από καθετί που απαιτεί αγώνα και μάχη δείχνει το ηθικό του δεν είναι ακμαιότατον, αλλά καταπονημένο. Φαίνεται ότι έχει αλλοτριωθεί και απορροφάται από τις καθημερινές συνήθειες και τα τετριμμένα, γιατί εξαναγκάστηκε στις υπάρχουσες συνθήκες, να αναζητά ολοένα και περισσότερες ευκαιρίες να επιβιώνει προτού προφτάσει να ξεπεράσει το όριο της δημιουργικής του νιότης. Continue reading →

Η ζωή μας, από τη στιγμή που γεννιόμαστε αποτελεί μια διαδρομή με ευχάριστες και δυσάρεστες στιγμές. Στιγμές που σηματοδοτούν τις προϋπάρχουσες εμπειρίες μας, που καθορίζουν και τη στάση μας, δηλαδή τη θέση μας την ιδεολογική και προσωπική απέναντι στις προκλήσεις της ζωής. Μπαίνουμε στον αγώνα της ζωής όταν γεννιόμαστε, μια καθαρά βιολογική διαδικασία και τον εγκαταλείπουμε όταν πεθαίνουμε. Ανάμεσα στη χρονική στιγμή του παρελθόντος που γεννηθήκαμε και στη μελλοντική στιγμή που θα πεθάνουμε στέκεται αγέρωχα μια και μοναδική σε βαρύτητα λέξη: «Αγώνας». Continue reading →