από το βιβλίο του Ιούλιου Έβολα «Οι άνθρωποι και τα ερείπια» – 1953
[…] Ωστόσο, πρέπει να παραδεχτούμε ότι, αφ ‘εαυτής, μια αντι-αστική στάση έχει λόγο ύπαρξης. Δεν εννοώ αστική τόσο με την έννοια της οικονομικής τάξης, αλλά μάλλον την ομόλογή της: υπάρχει ένας διανοητικός κόσμος, μια τέχνη, μια συνήθεια και γενική άποψη της ζωής που, έχοντας διαμορφωθεί στον τελευταίο (19ο)αιώνα, παράλληλα με την επανάσταση της Τρίτης Τάξης, εμφανίζονται ως κενά, παρακμιακά και διεφθαρμένα. Μια αποφασιστική αντιμετώπιση όλων αυτών είναι μία Continue reading
