Του Κώστα Αλεξανδράκη, υποψηφίου Ευρωβουλευτή με την Χρυσή Αυγή
Οι λεγόμενες «Μεγάλες Δυνάμεις» ανέκαθεν είχαν σε ορισμένους τομείς αντικρουόμενα συμφέροντα, τα οποία μπορούσαν οι μικρότεροι γεωπολιτικοί «παίχτες» να εκμεταλλευτούν, προκειμένου να επιτύχουν κάποιους από τους σκοπούς τους. Τέτοιες διπλωματικές συγκυρίες ενίοτε εμφανίζονται χωρίς να τις έχει ευχηθεί η πλευρά των αδυνάτων και άλλοτε όταν υπάρχει καλή γνώση των γεωπολιτικών δεδομένων, αυτές οι συγκυρίες μπορούν να δημιουργηθούν από μία φωτισμένη ηγεσία. Ως ιστορικό παράδειγμα μίας τέτοιας τυχαίας συγκυρίας θα θέσουμε την προσάρτηση της Θεσσαλίας στο Ελληνικό Κράτος, στις 4 Ιουλίου του 1880. Τότε η πολεμική της θαλασσοκράτειρας Αγγλίας εναντίον της Τσαρικής Ρωσίας έδωσε στην Ελλάδα, χωρίς να πέσει κυριολεκτικά ούτε μία τουφεκιά, ολόκληρη την Θεσσαλία, θέτοντας παράλληλα τις βάσεις για τις μετέπειτα εξελίξεις στα Βαλκάνια που ονομάστηκαν στην διπλωματική γλώσσα και ως «πυριτιδαποθήκη». Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι σε εκείνη τη χρονική συγκυρία πραγματώθηκε η λεγόμενη «Μεγάλη Βουλγαρία» που διέλυσε η Ελλάς στους Βαλκανικούς Πολέμους και εκχωρήθηκε στην Μεγάλη Βρετανία η Κύπρος, της οποίας το όνειρο για Ένωση με την Μητέρα Ελλάδα, προδόθηκε μόλις πριν λίγες δεκαετίες. Continue reading
