Από τον Νοέμβριο του 1973 πάμε στην περίφημη Μεταπολίτευση, η οποία στην πραγματικότητα ήταν μία στρατιωτική επέμβαση ενάντια στο στρατιωτικό καθεστώς με τις ευλογίες Κίσσινγκερ και μη ξεχνάμε ότι τον Καραμανλή όρκισε πρωθυπουργό ο στρατηγός Γκιζίκης, ο πρόεδρος της χώρας, τον οποίο είχε διορίσει ο Ταξίαρχος Ιωαννίδης. Η πολιτική «αλλαγή» κατ’ αρχάς δεν είχε συνέπειες για τους Αξιωματικούς για τους Αξιωματικούς της 21ης Απριλίου. Εφρουρούντο διακριτικά για την «προστασία» τους (έτσι τους έλεγαν…) και τίποτε άλλο. Στην πραγματικότητα ο Καραμανλής περίμενε να ξεκαθαρίσει την κατάσταση στον στρατό, την οποίαν δεν ήλεγχε και την αποστολή αυτή είχε αναθέσει στον Ευάγγελο Αβέρωφ. Ακολούθησε ο περιορισμός Παπαδόπουλου, Παττακού κλπ. στην νήσο Κέα και μετά στον Κορυδαλλό. Ο Ιωαννίδης ήταν ήσυχος και πίστευε (έτσι τον είχαν διαβεβαιώσει-εξαπατήσει) ότι δεν θα υπάρξουν φυλακές. Σε αξιωματικούς συνεργάτες του έλεγε να μην ανησυχούν. Ακολούθησε ο Κορυδαλλός, η φυλακή και ένα πραξικόπημα δήθεν, το οποίο σχεδιάζετο και με το οποίο διώχτηκαν από τις Ένοπλες Δυνάμεις μέσα σε μία νύχτα περισσότεροι από χίλιοι αξιωματικοί.
Γράφει ο Αντίοχος
