Η Θεία Κωμωδία («La Divina Commedia»), είναι ένα επικόν, αφηγηματικόν ποίημα του Φλωρεντινού (από αρχοντική γενεά) Δάντη Αλιγκέρι (Dante Alighieri, 1265-1321). Εγράφη στο χρονικόν διάστημα 1308-1321 και θεωρείται δικαίως ως ένα από τα σημαντικότερα έργα στην ιστορίαν της παγκοσμίου λογοτεχνίας, έχον χαρακτηρισθεί ως αληθής «Επιτομή» του Μεσαιωνικού Ευρωπαϊκου Κόσμου. Το ποίημα χωρίζεται σε τρία κύρια μέρη : «Κόλαση», «Καθαρτήριον» και «Παράδεισος», αφηγείται δε το φανταστικόν ταξίδι του Δάντη στον Άδη, με οδηγούς τον περιβόητον αρχαίο Ρωμαίο ποιητή Πόπλιο Βιργίλιο Μάρονα και την Βεατρίκη (πιθανότατα την αρχόντισσα Beatrice di Folco Portinari, μούσα του μεγάλου ποιητή) . Ο αρχικός τίτλος του έργου ήταν απλώς «Κωμωδία» (Commedia). Ο όρος «Θεία» προσετέθη μεταγενεστέρως από τον αναγεννησιακόν ανθρωπιστή συγγραφέα Ιωάννη Βοκάκιο. Μέχρι σήμερον, το έργον έχει αποτελέσει αντικείμενον λίαν εκτεταμένης κριτικής αναλύσεως και πολυεπιπέδων ερμηνειών. Continue reading
