
Ο αφανιστικός βομβαρδισμός της ανοχύρωτης Δρέσδης από βρετανικά και αμερικανικά βομβαρδιστικά την νύχτα της 13ης προς την 14η Φεβρουαρίου 1945, τεράστιος σε κλίμακα και συγκλονιστικός σε ανθρώπινες απώλειες, αμφίβολης έως μηδενικής στρατιωτικής σκοπιμότητας, παραμένει ένα δύσοσμο και λερό στίγμα στην τάχα «αγνότητα» των προθέσεων των Συμμάχων. Παραμένει ένα ατιμώρητο ηθικό έγκλημα, μία αποτρόπαια «πράξη τρόμου» (σύμφωνα με τον ίδιο τον αλκοολικό …. «πατέρα της νίκης» Τσόρτσιλ), ένα αναίτιο έγκλημα πολέμου, που οι αυτουργοί του λογοδότησαν ποτέ καθώς υπήρξαν τελικά οι νικητές του Β’ Μεγάλου Πολέμου. Αποτέλεσε το αποκορύφωμά της εκτεταμένης αεροπορικής επίθεσης των Συμμάχων, που είχε ξεκινήσει από το 1944. Οι επιθέσεις είχαν στρατηγική σημασία, αλλά το μέγεθος της καταστροφής της σαξωνικής πόλης, προκάλεσε αντιδράσεις ακόμη και στην ίδια την Βρετανία: H πόλη της Δρέσδης, ένα πραγματικό μνημείο του ευρωπαϊκού πολιτισμού καταστράφηκε ολοσχερώς. Όλα τα σημαντικά κτήρια και τα σπίτια μεταβλήθηκαν σε ερείπια και αποκαΐδια. Οι απώλειες ήταν τρομακτικές. Για πρώτη φορά στην ιστορία ένας βομβαρδισμός ήταν τόσο καταστροφικός. ώστε δεν βρέθηκαν αρκετοί ζωντανοί για να θάψουν τους νεκρούς. Τα δεκάδες χιλιάδες πτώματα που συνελέγησαν ήσαν φρικτά απανθρακωμένα. Continue reading →