Η βαθιά στοχαστική, νοηματική πρόταση του Εμπεδοκλή περιλαμβάνει το σύνολο του κοσμικού συστήματος, ενώ βασικό μοτίβο της σκέψης και της διδασκαλίας του είναι η υπεράσπιση της ανάγκης για προσεκτική παρατήρηση του περιβάλλοντος κόσμου, του καθημερινού περίκοσμου. Χαρακτηριστικά, αναφέρει ότι αν και οι άνθρωποι έχουν εξοπλιστεί με εκπληκτική νόηση, συχνά παγιδεύονται μέσα στο καθημερινά τυχαίο ή συμπτωματικό -το απολύτως αβέβαιο- έχοντας την πεποίθηση ότι έχουν ανακαλύψει ένα ολόκληρο σύμπαν. Έτσι, όμως, καθιστούν τον εαυτό τους αδέξιο να παρατηρεί προσεκτικά τον κόσμο, με αποτέλεσμα να χάνονται μέσα σε αυτό που έπρεπε να ελέγχουν. Αυτή η διαδικασία ενσαρκώνει για τον άνθρωπο την τέχνη της βέβαιης, της σίγουρης πλοήγησης στη ζωή πέρα από εμπόδια, εξαπατήσεις και ψευδαισθήσεις, ενώ στην περίπτωση που αυτή απουσιάζει, οι θνητοί απελπισμένοι σύρονται ως άβουλα όντα πέρα δώθε. Continue reading
