υπό Νικολάου Μπαραμπούτη, Ιατρού Παθολόγου
Διερωτῶνται οἱ συμμετέχοντες εἰς τά ἐπιστημονικά συνέδρια, ἐάν τό σύμπαν θά εἶχεν κάποια ἀξίαν, ἄνευ τῆς παρουσίας τοῦ ἀνθρώπου ἐπί τῆς Γῆς. Ἐπίσης καί ὁ Ἀριστοτέλης εἰς τά “Εὐδήμια” του γράφει, ὅταν εἶχαν ἐρωτήσει τόν Ἀναξαγόρα: <τόν μέν οὖν ‘Ἀναξαγόραν φασίν ἀποκρίνασθαι, πρός τίνα διαποροῦντα τοιαῦτ΄ἄττα καί διερωτῶντα τίνος ἕνεκεν ἄν τίς ἕλοιτο γενέσθαι μᾶλλον ἤ μή γενέσθαι τοῦ φάναι θεωρῆσαι τόν οὐρανόν καί περί τόν ὅλον κόσμον τάξιν. Ἐρώτησαν λοιπόν τόν Ἀναξαγόραν, ἐάν θά πρέπει κάποιος νά γεννᾶται ἤ νά μήν γεννᾶται, καί αὐτός ἀπαντᾶ, βεβαίως νά γεννᾶται διά νά θαυμάζη τό σύμπαν, τόν οὐρανόν, τήν τάξιν καί ἀρμονίαν πού ὑπάρχει σέ αὐτό. Continue reading
