“Οι γκρίζες ημέρες, είναι οι μακρινοί, σιωπηλοί δρόμοι, μιάς χώρας έρημης και χωρίς ουρανό”.
Όπως πολλοί θα κατάλαβαν ο τίτλος και οι αρχικές γραμμές, είναι από ένα ιταλικό ποίημα και τραγούδι μιάς παλιότερης εποχής! Δυστυχώς αυτά τα λίγα λόγια αντικατοπτρίζουν το σκοτεινό μέλλον, χωρίς ελευθερία, χωρίς ευτυχία και με μόνη προοπτική τον μόνιμο τρόμο του θανάτου από αρρώστεια καί την σκλαβιά στούς αλλόφυλους, που μία θλιβερή παρανοϊκή μειοψηφία ετοιμάζη γιά τους ελληνόφωνους, ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΗ ΤΟΥΣ!!! Σε τέτοιο βαθμό αποβλακώσεως τους έχουν φτάση! ( Ή μήπως πάντα έτσι ήταν; )
