Ένα λαμπρό πνεύμα του Αρχαίου Ελληνισμού υπήρξε ο σκοτεινός φιλόσοφος της Εφέσου, ο Ηράκλειτος, ο οποίος ήτο βαθύτατα αντιδημοκράτης και επεισόδια πολλά έχουν διασωθεί για την απαξία που ένιωθε για το πολίτευμα αυτό, το οποίο είχε επικρατήσει και στην πατρίδα του. Μάλιστα, ο Διογένης Λαέρτιος στους βίους των φιλοσόφων αναφέρει ότι όταν του ζήτησαν να νομοθετήσει για τους Εφεσίους, αδιαφόρησε πλήρως γιατί “πονηρό πολίτευμα” είχε επικρατήσει στην πόλη. Απομονώθηκε, λοιπόν, στο ιερό της Αρτέμιδος και έπαιζε με τα παιδιά “αστραγάλους”. Κάποτε μαζεύτηκαν γύρω του οι Εφέσιοι και τον κοίταζαν που έπαιζε με τα παιδιά και αυτός τους είπε: “Γιατί νοιώθετε απορία άθλιοι; Δεν είναι προτιμότερο να κάνω αυτό από το να πολιτεύομαι μαζί σας;” Continue reading →

Continue reading →

«εἶς ἐμοὶ μύριοι, ἐὰν ἄριστος ἦι»

Η παραπάνω φράση αποτελεί, προσωπικά μιλώντας, το πιο ουσιαστικό απόφθεγμα, εκατοντάδων ετών παρατήρησης – ιστορίας – βιώματος, του μεγαλύτερου ίσως, πιο αδικημένου σίγουρα, φιλοσόφου της Αρχαίας Ελλάδας. Continue reading →

Ένα άλλο λαμπρό πνεύμα του Αρχαίου Ελληνισμού υπήρξε ο σκοτεινός φιλόσοφος της Εφέσου, ο Ηράκλειτος, ο οποίος επίσης ήτο βαθύτατα αντιδημοκράτης και επεισόδια πολλά έχουν διασωθεί για την απαξία που ένοιωθε για το πολίτευμα αυτο, το οποίο είχε επικρατήσει και στην πατρίδα του. Μάλιστα, ο Διογένης Λαέρτιος στους βίους των φιλοσόφων αναφέρει ότι όταν του ζήτησαν να νομοθετήσει για τους Εφεσίους, αδιαφόρησε πλήρως γιατί “πονηρό πολίτευμα” είχε επικρατήσει στην πόλη. Απομονώθηκε, λοιπόν, στο ιερό της Αρτέμιδος και έπαιζε με τα παιδιά “αστραγάλους”. Κάποτε μαζεύτηκαν γύρω του οι Εφέσιοι και τον κοίταζαν που έπαιζε με τα παιδιά και αυτός τους είπε: “Γιατί νοιώθετε απορία άθλιοι; Δεν είναι προτιμότερο να κάνω αυτό από το να πολιτεύομαι μαζί σας;” Continue reading →