Έτος 1143 μ.Χ. Ο Μανουήλ Κομνηνός στέφεται αυτοκράτορας μετά τον τραγικό θάνατο του στρατηλάτη Αυτοκράτορα Ιωάννη Κομνηνού σε κυνήγι αγριόχοιρου. Άδικος ο χαμός του καθώς πέθανε από ατύχημα ενώ είχε συνθλίψει δεκάδες φορές τα αναρίθμητα φύλα των Τούρκων που είχαν εισχωρήσει για τα καλά πλέον στην Βυζαντινή επικράτεια. Με συνεχείς αγώνες όμως κατάφερε να τους εκδιώξει και να τους περιορίσει στο κεντρικό και ανατολικό μέρος της Μ.Ασίας. Ο Μανουήλ άξιος, γενναίος ηγέτης και οξύς στρατιωτικός νους αφιέρωσε την ζωή του στην επανάκτηση όλων των χαμένων εδαφών. Έτσι 33 χρόνια αργότερα οι βυζαντινοί στρατιώτες έβλεπαν τα λάβαρά τους να κυματίζουν στον Πόντο, στην Κιλικία και σ ‘ όλο το μήκος των παραλίων της Μ.Ασίας. Όμως οι καταστροφές που είχαν προκαλέσει οι συγγενείς των Μογγόλων ήταν τεράστιες σε έμψυχο δυναμικό και άψυχο υλικό καθώς ολόκληρες πόλεις ξεκληρίστηκαν και δεκάδες χιλιάδες οδηγήθηκαν δέσμιοι στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής. Αποφασισμένος ο Μανουήλ να δώσει ένα τέλος και να πετάξει έξω από τα Ελληνικά εδάφη τους εισβολείς αποφασίζει να χτυπήσει το Ικόνιο, την ‘καρδιά’ των Σελτζούκων Τούρκων που είχε μετατραπεί σε άντρο βάρβαρων επιδρομέων. Continue reading
