Αν η γοητεία της Ιλιάδας είναι διαχρονική, αυτό έγκειται κυρίως στο γεγονός ότι οι κινητήριες δυνάμεις οι οποίες κατευθύνουν τη δράση του ηρώων αυτού του πολεμικού έπους, δηλαδή η αντιπαλότητα (έρις) και η ανάγκη, αποτελούν τις αιώνιες σταθερές του ιστορικού γίγνεσθαι. Υπ’ αυτή την έννοια μπορούμε να θεωρήσουμε το έργο αυτό και ως μια ποιητική αποτύπωση της «πολιτισμογονίας» που νομοτελειακά διαμορφώνει αενάως τον κόσμο μας. Ενός κόσμου που η εξέλιξή του αποτελεί μια διαρκή επιβεβαίωση της ηρακλείτειας ρήσης: πόλεμος πάντων πατήρ. Continue reading
