Ο Θεόκριτος θεωρείται ο σημαντικότερος Έλληνας ποιητής της Ελληνιστικής εποχής και ο απαράμιλλος αρχηγέτης ενός νέου είδους ποίησης, της λεγόμενης βουκολικής, σημειώνοντας ισχυρή επίδραση μέχρι και τους νεότερους χρόνους. Αν και η βιογραφία του είναι τυλιγμένη στο σκοτάδι, φαίνεται τα χρόνια της ζωής του να συμπίπτουν με τους χρόνους της ακμής της Αλεξανδρινής ποίησης. Από το έργο του συνάγεται ότι η ακμή του συμπίπτει με την 124η Ολυμπιάδα (284 π.Χ. – 280 π.Χ.), γεγονός που τοποθετεί τη γέννηση του περί του 304 π.Χ. Αναφορικά με τον τόπο καταγωγής του, μια ευρύτερα αποδεκτή θεώρηση είναι πως γεννήθηκε στις Συρακούσες της Σικελίας, σημαντική δωρική αποικία με παράδοση στην κωμωδία και την πρωτοπορία στον μίμο, άποψη που φαίνεται να επιβεβαιώνεται και μέσα από το ίδιο του το έργο. Προερχόταν από απλή οικογένεια, ενώ πατέρας του φέρεται να είναι ο Πραξαγόρας και μητέρα του η Φιλλίνη. Ο κατ’ εξοχήν εκπρόσωπος της βουκολικής μούσας έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα στη νήσο Κω, όπου παρακολούθησε τα μαθήματα του ελεγειοποιού Φιλήτα και του επιγραμματογράφου Ασκληπιάδη, ενώ συνδέθηκε φιλικά με τον ποιητή Άρατο, στον οποίο αργότερο αφιέρωσε το έκτο από τα ειδύλλια του. Πηγές αναφέρουν ότι περί του 270 π.Χ. προσκλήθηκε από τον Πτολεμαίο στην Αλεξάνδρεια, ενώ περίπου το 265 π.Χ. βρέθηκε στην αυλή του Ιέρωνα των Συρακουσών, που έτρεφε ιδιαίτερη εκτίμηση προς τον ποιητή. Ωστόσο, φαίνεται να πέθανε στην γενέτειρα του, τις Συρακούσες. Continue reading
