Άρθρο – ανάλυση για το νέο πρόσωπο του δικομματισμού στην εφημερίδα “Εμπρός“
Αναντίρρητη η βεβαιότητα του ότι οδεύουμε προς εκλογές. Όσο πιο ρητά διαψεύδονται και δαιμονοποιούνται οι εκλογές χαρακτηριζόμενες ως καταστροφή -πόσο δημοκρατικό η λαΪκή ετυμηγορία να χαρακτηρίζεται καταστροφή (καταστροφή ποιών;)- τόσο πιο πολύ επιταχύνονται οι εξελίξεις που θα οδηγήσουν σε αυτές. Η Συγκυβέρνηση καρκινοβατεί. Το κόμμα του Βενιζέλου βουλιάζει στις έριδες και τα κρίματά του. Η «παράταξη» της Νέας Δημοκρατίας βρίσκεται σε σύγχυση και πανικό. Ομοίως και ο Αρχηγός της διακατέχεται από μόνιμη κρίση πανικού και «ισχυαλγίας». Ο Σαμαράς με την γνωστή του αγοραφοβία παραμένει κρυπτόμενος και φυγόμαχος. Το τραγικό δίωρο στην ΔΕΘ ή ο καφές στο καφενείο της Βουλής μόνο ως επίτευγμα των συμβούλων και συνεργατών που τον κουράρουν μπορεί να αποδοθεί. Αν δεν υπήρχαν αυτοί, που κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει για πόσο ακόμα θα υπάρχουν, ο Σαμαράς θα είχε πολιτικά και όχι μόνο καταρρεύσει προ πολλού. Το πολιτικό τέλος του είναι οριστικό. Continue reading
