
Μία από τις «μαγικές» ιδιότητες της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ είναι ότι μπορεί να δώσει στον κάθε περιθωριακό και παρακμιακό άγνωστο το δικαίωμα να κάνει εκμετάλλευση του δεκαπεντάλεπτου «διασημότητας» που δικαιούται, όπως είχε πει κάποτε ο Άντυ Γουόρχωλ, ανεξαρτήτως του αν αυτός ο άγνωστος είναι «νούμερο», γραφικός, ή επικίνδυνος αν του δινόταν η ευκαιρία. Επίσης, μπορείς να δεις «ούλτρα» καθεστωτικές φυλλάδες να υμνούν αυτούς τους περιθωριακούς και παρακμιακούς τύπους, μόνο και μόνο γιατί το μίσος κατά της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ ενώνει. Και όλα αυτά, φυσικά, πάντοτε εν ονόματι της καταπολέμησης του… μίσους. Έτσι, λοιπόν, συνέβη πρόσφατα με έναν «αντιφασίστα» δάσκαλο πολεμικών τεχνών, ο οποίος έχοντας προφανώς μια ιδιοκτησιακή αντίληψη της αίθουσας στην οποία πραγματοποιήθηκαν κάποιοι αγώνες, απεχώρησε μαζί με την αθλήτριά του επειδή δεν του άρεσαν κάποια πρόσωπα που υπήρχαν στον χώρο ως θεατές, δηλαδή κάποιοι Χρυσαυγίτες. Continue reading →