Η αλήθεια είναι βέβαια ότι από τον πρώην ιχθυέμπορα, που τα τελευταία χρόνια βάλθηκε να παριστάνει τον διευθυντή της προξενικής τουρκοφυλλάδας της Κομοτηνής «Μπιρλίκ», ουδέποτε είχαμε και πολλές… λογοτεχνικές απαιτήσεις.
Αυτή τη φορά όμως ο Ιλχάν Ταχσίν πραγματικά μάς…αποστόμωσε.
Και μάλιστα δεύτερη φορά μετά τον προ δυόμισυ περίπου μηνών έτερο κλαυσίγελώ του, τότε που επιστράτευσε μέχρι και γιαλαντζί φωτογραφίες με κλαμένα παιδάκια για να διαμαρτυρηθεί για τη στάση της ελληνικής πολιτείας απέναντι στα παράνομα τουρκόφωνα νηπιαγωγεία (βλ. Ο νέος εμετός του τουρκοπράκτορα!).
Απολαύστε λοιπόν και το νέο (αλά Μάρθα Βούρτση) σπαραξικάρδιο κείμενό του, με το οποίο αυτή τη φορά κλαίει και οδύρεται για την «Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής», αυτό δηλαδή το φασιστομάγαζο του Προξενείου, του οποίου επιτέλους το κυλικείο έκλεισε μετά από δεκαετίες κατάφωρης παρανομίας.
Πέραν της πλάκας πάντως, μπορείτε για μια ακόμη φορά να διαπιστώσετε πόσο τους πόνεσε όλους αυτούς τους τουρκοπρακτορίσκους η συγκεκριμένη ιστορία.
«Μνησιπήμων πόνος», για να θυμηθούμε και τον Σεφέρη (σ.σ. ε, εμείς βλέπετε προτιμούμε άλλου είδους ποίηση, σε σχέση με τις…ποιητικές αναζητήσεις του κυρίου Ταχσίν)…
