Λένε πως η μεταπολίτευση, όπως χαρακτηρίζουν την εποχή από το 1974 έως σήμερα, αποτελεί το καλύτερο ιστορικό κεφάλαιο της χώρας. Σε αυτή την πεντηκονταετία η Ελλάδα υποτίθεται ότι έχτισε πάνω σε στιβαρά θεμέλια όλους τους θεσμούς οι οποίοι συνθέτουν ένα πρότυπο κράτος, δηλαδή κράτος εκσυγχρονισμένο και κράτος δικαίου. Όλα αυτά, βεβαίως, στη θεωρία, αφού στην πράξη η κατάσταση μόνο ιδανική δεν είναι. Μερικά μόνο από τα επιτεύγματα των εκπροσώπων της γενιάς της μεταπολίτευσης που καταδυναστεύει την πατρίδα είναι η χρεοκοπία της χώρας, η υπογραφή μνημονίων με τα οποία ξεπούλησαν την εθνική κυριαρχία της χώρας στους τοκογλύφους, η εκδίωξη χιλιάδων Ελλήνων στην ξενιτιά προς αναζήτηση ενός καλύτερου μέλλοντος, η καταστροφή εκατοντάδων χιλιάδων μικρομεσαίων επιχειρήσεων, η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με τα χρήματα του ελληνικού λαού, το ξεπούλημα της Μακεδονίας, τα αμέτρητα σκάνδαλα και, φυσικά, η ισοπέδωση του ρόλου της δικαιοσύνης σε διεκπεραιωτή πολιτικών στόχων και τυφλό υπάλληλο του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος.