Tag Archives: Οι Εραστές του Τέλους

Ένα σώμα θανατηφόρα μολυσμένο, ένα κτήριο με τρεμάμενους τοίχους και σάπια θεμέλια, ένα μισητό μίασμα. Είναι ον τρομερά άσχημο και τρισάθλιο, που σπέρνει την κακοτυχία και την δυσθυμία. Είναι οικοδόμημα που προδίδει την καλαισθησία και διαφθείρει τον περίγυρό του με την δύστροπη παρουσία του. Απόρροια του δημιουργήματος αυτού, μονάχα η κακοδαιμονία και η παρακμή. Δίδυμα τέκνα, η γέννηση των οποίων προοικονομεί μια αργή, μα συνεχιζόμενη φθορά, μέχρις η ολοσχερής καταστροφή να επισκιάσει κάθε τι, έστω πρότερα γκρίζο. Ώσπου, το σκότος σαν άχρωμος μανδύας, καλύψει το κενό, γινόμενο ο πρωταγωνιστής τόσο του παρασκηνίου, όσο και του προσκηνίου. Το “τίποτε”, σαν μόνος απόκληρος του γκρίζου θα γίνει ο κύριος μέτοχος της αναδημιουργίας, σε αυτό το ωδείο της ζωής. Continue reading →