– Μια φορά κι έναν καιρό, άρχισε ο παπα-Φώτης, βγήκαν δυο πουλολόγοι σ’ ένα βουνό κι έστησαν τα δίχτυα τους˙ τ’ άπλωσαν, και την άλλη μέρα το πρωί πήγαν, και τι να δουν; τα δίχτυα ήταν γεμάτα αγριοπερίστερα. Χιμούσαν τα κακόμοιρα απελπισμένα να ξεφύγουν, μα τα μάτια του διχτυού ήταν στενά πολύ, που να περάσουν! Σωριάστηκαν το λοιπόν όλα μαζί τρεμάμενα και περίμεναν. «Πετσί και κόκαλο είναι τ’ άτιμα, είπε ο ένας κυνηγός, πως θα τα πουλήσουμε στο παζάρι; – Ας τα ταϊσουμε καλά μερικές μέρες, να παχύνουν», είπε ο άλλος. Continue reading
