Tag Archives: Παλαμάς

Δεν είναι τυχαίο ότι από την παιδεία αυτού του τόπου, από τα σχολειά μας, λείπει κάθε αναφορά για τον μεγάλο μας ποιητή και γνωστό αντικομμουνιστή Κωστή Παλαμά.   

Continue reading →

Το 1904 ήταν μια χρονιά πολύ δύσκολη για την Ελλάδα. Ήταν μια χώρα με χρεοκοπημένη οικονομία ήδη μια δεκαετία. Επτά χρόνια νωρίτερα είχε ταπεινωθεί στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Η ελληνική κοινωνία θεοποιούσε το χρήμα. Τοκογλύφοι ρουφούσαν το αίμα της πατρίδας μας. Κι όμως μέσα σ’ αυτή τη ζοφερή ατμόσφαιρα κάποιοι Έλληνες αρνούνταν να υποταχθούν και ονειρεύονταν μια νέα αυγή για το Έθνος μας. Ήταν αυτοί που άφηναν τις ανέσεις τους και έτρεχαν να πολεμήσουν στη Μακεδονία. Ήταν αυτοί που αρνιόνταν να λατρέψουν το Μολώχ και μιλούσαν για έθνος, ιδέες, αγώνα. Ήταν κάποιοι ποιητές που προσπαθούσαν με σπαραγμό ψυχής να ξυπνήσουν τους Έλληνες. Continue reading →

Οἱ λύκοι

Βοσκοί, στὴ μάντρα τῆς Πολιτείας οἱ λύκοι! Οἱ λύκοι!
Στὰ ὅπλα, Ἀκρῖτες! Μακριὰ καὶ οἱ φαῦλοι καὶ οἱ περιττοί,
καλαμαρᾶδες καὶ δημοκόποι καὶ μπολσεβίκοι,
γιὰ λόγους ἄδειους ἢ γιὰ τοῦ ὀλέθρου τὰ ἔργα βαλτοί. Continue reading →

Παρατηρώντας την πορεία της υπερ-ιστορικής (δηλαδή υπεράνω του χρόνου) Ελληνικής παρουσίας σε αυτά τα χιλιάδες έτη ζωής, διαπιστώνουμε ότι αναλόγως των εποχών, ο εκάστοτε Ελληνικός λαός, σχημάτιζε με βάση τις επικρατούσες συνθήκες διαβίωσης, τη θρησκεία, το πολιτικό καθεστώς και την πολιτεία που ζούσε, διαφορετική ταυτότητα. Θα μπορούσαμε να πούμε, ότι οι ταυτότητες αυτές, είναι το άγγιγμα του χρόνου πάνω στους Έλληνες. Το σύνολο των συλλογικών χαρακτήρων που επέλεγαν να φέρουν στην επιφάνεια, εξελισσόμενοι σύμφωνα με την εποχή που ζούσαν.

Γνώμες, καρδιές, όσοι Έλληνες,
και μέσα στην κοιλάδα
του δάκρυου εδώ, κι αντρειεύοντας
από μια πίστη, Ελλάδα!
κράχτε, στο νου ριζώστε τη
με το Σταυρό, με δόρυ,
Σοφία, Μητέρα, Κόρη,
Παντάνασσα, Αθηνά.

Continue reading →

Κωστής Παλαμάς: «Καισαρισμός», 23 Αυγούστου 1923: «Δύο δρόμοι πρόκεινται εις τα έθνη: ή να κυριαρχήσουν ή να μαραζώσουν».
“Όταν το έθνος βρίσκεται βυθισμένο μέσα σε ένα άκρατο ευδαιμονισμό, γνώρισμα της υπερκαταναλωτικής κοινωνίας στην οποία ζούμε” Continue reading →

Ο Εθνικός μας ποιητής Κ. Παλαμάς, υπήρξε δυσθεώρητα μεγάλος στοχαστής. Ο Παλαμάς ως ποιητής, ως λόγιος, ως παιδαγωγός, έζησε όλες τις κρίσιμες στιγμές του Έθνους. Και το στήριξε, το βοήθησε, το ενδυνάμωσε. Continue reading →

Παρατηρώντας την πορεία της υπερ-ιστορικής (δηλαδή υπεράνω του χρόνου) Ελληνικής παρουσίας σε αυτά τα χιλιάδες έτη ζωής, διαπιστώνουμε ότι αναλόγως των εποχών, ο εκάστοτε Ελληνικός λαός, σχημάτιζε με βάση τις επικρατούσες συνθήκες διαβίωσης, τη θρησκεία, το πολιτικό καθεστώς και την πολιτεία που ζούσε, διαφορετική ταυτότητα. Θα μπορούσαμε να πούμε, ότι οι ταυτότητες αυτές, είναι το άγγιγμα του χρόνου πάνω στους Έλληνες. Το σύνολο των συλλογικών χαρακτήρων που επέλεγαν να φέρουν στην επιφάνεια, εξελισσόμενοι σύμφωνα με την εποχή που ζούσαν. Continue reading →

Οἱ λύκοι

Βοσκοί, στὴ μάντρα τῆς Πολιτείας οἱ λύκοι! Οἱ λύκοι!
Στὰ ὅπλα, Ἀκρῖτες! Μακριὰ καὶ οἱ φαῦλοι καὶ οἱ περιττοί,
καλαμαρᾶδες καὶ δημοκόποι καὶ μπολσεβίκοι,
γιὰ λόγους ἄδειους ἢ γιὰ τοῦ ὀλέθρου τὰ ἔργα βαλτοί. Continue reading →

Το συλλογικό βιβλίο αυτό παρουσιάζει έναν άγνωστο Κωστή Παλαμά. «Με την ευαισθησία, την πνευματικότητα, την διορατικότητα, αλλά και την πνευματική δεινότητα που τον διέκρινε … κατόρθωσε, τα κείμενά του και ιδίως τα «χαμένα» άρθρα του στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ του φλογερού πατριώτη Δημ. Καλαποθάκη, τα οποία έχουμε την τιμή να παρουσιάσουμε κατ’ αποκλειστικότητα, να θεωρούνται επίκαιρα και συναρπαστικά ακόμη και σήμερα» (από τον πρόλογο του βιβλίου). Continue reading →