Tag Archives: Παναγιώτης Κονδύλης

Ο Έλληνας συγγραφέας και φιλόσοφος Παναγιώτης Κονδύλης στο έργο του “Από τον 20ο στον 21ο αιώνα, τομές στην πλανητική πολιτική περί το 2000”, είχε προσπαθήσει να αποδώσει μια κοσμοϊστορική και γεωπολιτική θεώρηση με άξονα την Ευρώπη στο κατώφλι του 21ου αιώνα. Στο βιβλίο του αυτό προσπάθησε να ερμηνεύσει το ρόλο που θα μπορούσε και δυνητικά θα έπρεπε να διαδραματίσει η υπό διεύρυνση εκείνη την εποχή Ενωμένη Ευρώπη ως πολιτική οντότητα σε πλανητικό επίπεδο και εξηγεί γιατί η μεγάλη πλανητική και κοσμοϊστορική δυνατότητα της Ευρώπης θα ήταν η Ευρασία. Στο έργο του είχε εν πολλοίς προβλέψει τα τεκταινόμενα των ημερών στην Ουκρανία και τις ευθύνες της Ευρώπης σε αυτά: Continue reading →

Continue reading →

Το 1992, ένας αδιαμφισβήτητα σπουδαίος Έλληνας στοχαστής, ο οποίος ήταν πασίγνωστος και αναγνωρισμένος στην Γερμανία αλλά εντελώς παραγνωρισμένος στην Χώρα του, έκανε μια πρόβλεψη, ότι αργά ή γρήγορα η Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) θα επιβάλλει στην Ελλάδα μια «αυστηρή δίαιτα εξυγιάνσεως».

Continue reading →

«… Η «παγκοσμιοποίηση» δεν θα είναι μονόπλευρη, όπως διατείνονται οι ιδιοτελείς ή οι αφελείς θιασώτες της, δεν θα αφορά δηλαδή μόνον τις χρηματιστηριακές και τις επενδυτικές εργασίες ή τα «ανθρώπινα δικαιώματα», αλά θα επεκταθεί εξ ίσου και στην ανομία, στο οργανωμένο και στο ανοργάνωτο έγκλημα, στη διεκδίκηση των πάντων εκ μέρους των πάντων, όπου τον αγώνα των κρατών και των εθνών θα τον διαδεχθεί, τουλάχιστον εν μέρει, ο αγώνας Continue reading →

Τα κόμματα – ως οργανισμοί με τα δικά τους αυτοτελή συμφέροντα και με πρωταρχικός τους μέλημα την κατάληψη του κράτους και το μοίρασμα των ανώτερων κρατικών θέσεων στα μάλλον ανυπόμονα στελέχη τους – υποχρεώθηκαν να συναγωνίζονται το ένα το άλλο στην υιοθέτηση και στην προάσπιση των οποιωνδήποτε αιτημάτων απ’ οπουδήποτε κι αν προέρχονταν. Στις συνθήκες της διαμορφούμενης εγχώριας (εξαμβλωματικής) μαζικής δημοκρατίας δεν αρκούσε πια ο διορισμός των «ημετέρων», των οποίων η ανέχεια τους έκανε να αισθάνονται ευγνωμοσύνη για την εύνοια· εκτός από τον διορισμό, εκτός από τη δανειοδότηση, εκτός από τη μεσολάβηση, το πελατειακό παιγνίδι έπρεπε τώρα να παιχθεί σε επίπεδο όχι μόνο «κλάδων», αλλά και «μαζών», στο επίπεδο ψευδοϊδεολογικής δημαγωγίας με την αρωγή των νεοφανών μέσων μαζικής ενημέρωσης· ο λαϊκισμός, ο οποίος ενδημεί σε κάθε σύγχρονη μαζική δημοκρατία, συγχωνεύτηκε με τα πατροπαράδοτα κοινωνικά και ψυχολογικά γνωρίσματα του επιχώριου πελατειακού Continue reading →

Π. Κονδύλης: Με το «αμυντικό δόγμα» η Ελλάδα υπογράφει μόνη της και εκ προοιμίου την καταδίκη της Continue reading →

Τα κόμματα – ως οργανισμοί με τα δικά τους αυτοτελή συμφέροντα και με πρωταρχικός τους μέλημα την κατάληψη του κράτους και το μοίρασμα των ανώτερων κρατικών θέσεων στα μάλλον ανυπόμονα στελέχη τους – υποχρεώθηκαν να συναγωνίζονται το ένα το άλλο στην υιοθέτηση και στην προάσπιση των οποιωνδήποτε αιτημάτων απ’ οπουδήποτε κι αν προέρχονταν. Continue reading →