
Η Παρακμή των ημερών μας, δεν είναι τυχαία, ή καρμική. Πηγάζει στο ψηλό βουνό του οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου που δημιουργήσαμε ή ανεχτήκαμε. Αυτή η καθεστηκυία τάξη που σχεδίασε, παράγει και θεοποιεί τον μέτριο άνθρωπο της εποχής. Τον άνθρωπο με τις μετρημένες πολιτικά ορθές λέξεις, με την καταναλωτικο-κεντρική ζωή, τον άπιστο, άφυλο, αμόρφωτο παρόλα τα Πανεπιστήμια, αγενή κι άτιμο καταφερτζίκο του σήμερα. Τον μετριοπαθή που δεν πρόκειται ποτέ να δημιουργήσει αλλά μόνο θα καταναλώνει. Θα βιώνει την επιτυχία και την ευτυχία, όσο έχει χρήμα. Continue reading →