Θα ήταν υποκριτικό να ισχυριστεί ο οποιοσδήποτε αντιλαμβάνεται χωρίς ψευδαισθήσεις και παρωπίδες την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα ότι εξεπλάγη με την εισβολή των προστατευόμενων από την εξουσία παρακρατικών του «Ρουβίκωνα» στο Υπουργείο Εθνικής Αμύνης. Όταν παρήλαυναν με όπλα στην πλατεία Εξαρχείων, μιλώντας για μια «εικόνα από το μέλλον», ουδείς ασχολήθηκε σοβαρά με αυτή την πρωτοφανή επίδειξη παρανομίας και εγκληματικότητας. Όταν εισέβαλαν στην Βουλή, ο πρόεδρός της Νίκος Βούτσης μίλησε για «ακτιβισμό»(!) και -μετά τις προσαγωγές- απαίτησε όχι μόνο να αφεθούν ελεύθερα τα μέλη του «Ρουβίκωνα», αλλά και να εξευτελιστεί το αστυνομικό σώμα με το να μεταβληθούν τα περιπολικά της ΕΛ.ΑΣ. σε… ταξί για την μεταφορά τους στον πλησιέστερο σταθμό του μετρό, μη τυχόν και κουραστούν οι συνοδοιπόροι του Κουφοντίνα. Όταν έγινε η κατάληψη της ισπανικής πρεσβείας, η αντιμετώπισή τους ήταν επιεικώς χαλαρή, με μια αστεία ολιγόμηνη ποινή με αναστολή. Κι όταν μπήκαν σε δημόσιο νοσοκομείο να απειλήσουν με λιντσάρισμα ηλικιωμένο εργαζόμενο με την λογική «κάποιος μας είπε να σου πούμε» δεν κουνήθηκε φύλλο. Continue reading
