“Η ισότης είναι δικαία, αλλά μόνο μεταξύ ίσων”, γράφει στα “Πολιτικά” του ο Αριστοτέλης, ο πλέον επιφανής μαθητής του Πλάτωνος. Του Πλάτωνος, του οποίου ολόκληρη η πολιτική σκέψη όπως διατυπώθηκε στην “Πολιτεία”, αλλά και στους “Νόμους” κυριαρχείται από την αντίληψη ότι η κατάχρηση της ελευθερίας είναι η καταστροφή της πολιτείας. Είναι χαρακτηριστικό αυτό που γράφει ο Γουίλ Ντυράντ στην “Παγκόσμιο Ιστορία του Πολιτισμού”. Ότι ο Πλάτων σχεδόν ολοκληρωτικά μέσα από το έργο του προκατέλαβε την οργάνωση του συγχρόνου φασιστικού κράτους. Η δημοκρατία για τον Πλάτωνα αποτελεί το απόλυτο κακό μιας πολιτείας! Όλα αυτά φαίνονται πολύ έντονα και καθορίζονται με σαφήνεια στο βιβλίο Η’ της “Πολιτείας”, όπου μεταξύ άλλων αναφέρει:

Η πολιτική επιστήμη, όπως τουλάχιστον αυτή περνά στον λαό μέσα στα πλαίσια της προπαγάνδας, στηρίζεται σε ένα μεγάλο ψέμμα., ένα ψέμμα δισυπόστατο. Η μία του πλευρά αφορά την τερατολογία ότι το σημερινό κοινοβουλευτικό καθεστώς, που αποκαλούν “δημοκρατία” έχει τις ρίζες της στην Αρχαία Ελλάδα και ειδικότερα στην δημοκρατία των Αθηνών. Η άλλη πλευρά είναι αυτή που μας λέει ότι το Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα γέννησε την Δημοκρατία. Continue reading →