Τους πρώτους μήνες του έτους 2012 και αφού η τότε κυβέρνηση υπό τον Αντώνη Σαμαρά πετούσε στον κάλαθο των αχρήστων τις προεκλογικές δεσμεύσεις για επαναδιαπράγματευση του Μνημονίου, η Νέα Δημοκρατία και οι μηχανισμοί της επιχειρούσαν να κατασιγάσουν την οργή του Ελληνικού Λαού, θέτοντας ως προμετωπίδα της νέας διακυβέρνησης το τέλος της οικογενειοκρατίας. Προς τούτο ωθούσε βεβαίως και η ακατάπαυστη άνοδος της κοινωνικής και εκλογικής επιρροής της Χρυσής Αυγής, η οποία και απειλούσε απειλή για τον παραδοσιακό πυλώνα της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας, τα πολιτικά τζάκια. Continue reading
