Tag Archives: «πολιτική ορθότητα»

Σε τρόπο επιβολής της νέας τάξης πραγμάτων έχει καταντήσει όλη αυτή η φρενίτιδα γύρω από την πολιτική ορθότητα που πλέον ζούμε και στην χώρα μας. Άνθρωποι πονεμένοι, παραδομένοι στα ίδια τους συναισθήματα, είναι τα υποτιθέμενα προστατευόμενα μέλη αυτής της προσπάθειας… Είναι όμως στα αλήθεια έτσι η κατάσταση; Ας ξεκινήσουμε αποσαφηνίζοντας τον ορισμό της πολιτικής ορθότητας: Σύμφωνα με την wikipedia, πολιτική ορθότητα καλείται η αποφυγή εκφράσεων ή ενεργειών που πιστεύεται ότι προσβάλλουν ομάδες ανθρώπων που μειονεκτούν κοινωνικά ή γίνονται διακρίσεις εις βάρος τους.  Ο ίδιος ο ορισμός κάνει διάκριση και μας εξηγεί ότι πολιτική ορθότητα είναι η ειδική μεταχείριση όσων κάποιος (ποιος; και με τί κριτήρια; ) θεωρεί ότι μειονεκτούν κοινωνικά, αποφεύγοντας την χρήση εκφράσεων ή ενεργειών που πιστεύεται ότι προσβάλλουν. Δηλαδή, που υποκειμενικά κάποιος μπορεί να θεωρήσει ότι προσβάλλουν. Τίποτα το ξεκάθαρο… Άρα, εξ ορισμού όταν κάποιος επικαλείται την πολιτική ορθότητα για μια ομάδα ανθρώπων, μας λέει ευθαρσώς ότι, αν κάποιος απλά νιώθει αδικημένος, εμείς οφείλουμε να μην τον αντιμετωπίσουμε ως ισότιμο μέλος της κοινωνίας μας, αλλά να κάνουμε μια διάκριση υπέρ του… Δεν μπορούμε να τον συμβουλεύσουμε, να τον νουθετήσουμε, να ενδιαφερθούμε για αυτόν, πρέπει απλά να τον αποδεχτούμε… Ενδιαφέρον αυτό. Continue reading →

Θερίζει η πολιτική ορθότητα στις ΗΠΑ και έτσι πέρα από κάθε λογική σε πολλά τμήματα κλασσικών σπουδών κορυφαίων πανεπιστημίων των ΗΠΑ αποφάσισαν να μην είναι υποχρεωτική η γνώση των Αρχαίων Ελληνικών και των Λατινικών. Πως είναι δυνατόν όμως να προσεγγίσει κανείς σε αυτό το επίπεδο το Πανεπιστημιακό τις κλασσικές σπουδές χωρίς να ξέρει Ελληνικά και Λατινικά;  Continue reading →

Πριν λίγα χρόνια σε εφημερίδα της Θεσσαλονίκης είχε δημοσιευθεί άρθρο του γνωστού οικολόγου Τριαρίδη, ο οποίος χαρακτήριζε τον ύμνο στην Ελευθερία του Διονυσίου Σολωμού ύμνο στον ρατσισμό και την γενοκτονία, αναφερόμενος στο τμήμα εκείνο του ποιήματος στο οποίο αναφέρεται ο Διονύσιος Σολωμός στην σφαγή της Τριπολιτσάς αρχίζοντας με τα λόγια “ω τι νύχτα ήταν εκείνη, που την τρέμει ο λογισμός”. Continue reading →

Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά που διέπουν την σημερινή εποχή είναι το φαινόμενο αυτό κατά το οποίο η εννοιολογία του ανθρώπινου λόγου μεταγλωττίζεται στοχευμένα, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται εσκεμμένα ο τρόπος που αντιμετωπίζεται η πραγματικότητα. Το φαινόμενο αυτό έχει την κωδική ονομασία «πολιτική ορθότητα».Έναν όρο πολυσυζητημένο τόσο για την χρήση όσο και την χροιά του, ο οποίος έχει εκφυλιστεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε να προκαλεί την νοημοσύνη μας, να ταλαιπωρεί την κοινωνική μας έκφραση, να υποτιμά την κρίση μας, να πλήττει το δικαίωμα στην προσωπική ελευθερία και την ανεμπόδιστη τεκμηριωμένη έκφραση. Η «πολιτική ορθότητα» στις ημέρες μας μπορεί να έχει μαρξιστική η φιλελεύθερη αφετηρία και αναφορά, αλλά οι ρίζες της βρίσκονται στην περιβόητη «Σχολή της Φρανκφούρτης». Σκοπός της «πολιτικής ορθότητας» είναι καταρχάς, η επιβολή μιας «νέας γλώσσας» («newspeak» κατά την Οργουελιανή διάλεκτο στο έργο του «1984»), η οποία θα είναι εκ των προτέρων κατασκευασμένη, ελεγμένη και εγκεκριμένη και μετέπειτα μία άλλη επιβολή, αυτή των κοινών ομοιογενών χαρακτηριστικών στις ανθρώπινες συμπεριφορές και εκτιμήσεις για πρόσωπα και καταστάσεις. Continue reading →

Άρθρο του Γιώργου Μάστορα στην εφημερίδα «Χρυσή Αυγή» στην στήλη «Το Μυστικό του Ατσαλιού»

Η αντιφυσική λαίλαπα της “πολιτικής ορθότητας” έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο παραχάραξης της ιστορίας και σάρωσης των πάντων, ώστε να επιχειρεί ακόμη και μέσα από τον χώρο της “έβδομης τέχνης” να “αλλάξει τα φώτα” σε ό,τι γνωρίζαμε μέχρι τώρα. Αφορμή για το κείμενο αυτό αποτέλεσε το “ριμέικ” του πασίγνωστου και κλασικού κινηματογραφικού γουέστερν του Τζον Στάρτζες “Και οι 7 ήσαν υπέροχοι”, του 1960, το οποίο με την σειρά του είχε βασιστεί στους “7 Σαμουράι” του Ακίρα Κουροσάβα. Για να καταλάβουμε τον χαρακτήρα και τον προσανατολισμό αυτού του “ριμέικ”, που σκηνοθέτησε ο αφροαμερικανός Αντουάν Φουκουά, ας δούμε τι έλεγε μια κριτική της ταινίας σε ημερήσια εφημερίδα των Αθηνών: Continue reading →