Tag Archives: Σπένγκλερ

Κατά κύριον λόγο η ιστορική μορφολογία, την οποίαν μετήλθεν αριστοτεχνικώς και πρωτοποριακώς ο Σπένγκλερ, περιορίζεται στην σύγκριση δύο φάσεων πολιτισμού: Ηθικοπνευματικού πολιτισμού / Καλλιεργείας – Kultur, που είναι η δημιουργική και ανοδική φάση του μεγάλου πολιτισμού, και Υλικοτεχνικού πολιτισμού / Zivilisation, που είναι η καθοδική φάση του. Στην διάρκειαν αυτής θριαμβεύει ο θεωρητικός καθώς και ο πρακτικός ορθολογισμός, ο οποίος «απομαγεύει» τον Κόσμον και δίδει το πρωτείον σε υλιστικούς και ποσοτικούς στόχους. Η καθοδική φάση είναι επίσης η τρομακτική περίοδος της κοσμοπολιτικής «παγκοσίου μητροπόλεως», του ολοκληρωτικού τεχνικού συστήματος, της δημοκρατίας και της ανόδου των μαζών. Continue reading →

Κατά την μελέτη της «Παρακμής της Δύσεως» παρατηρούμε  ότι, ο Σπένγκλερ συνέλαβεν την ιστορία του Δυτικού πολιτισμού ως μόνιμον αγώνα, ως κατάσταση διαρκούς πολέμου μεταξύ των εθνών, και επίσης εθεώρει  την «θέληση για δύναμη»  ως αναπόσπαστο στοιχείον του αγώνος. Continue reading →

Στοχαστές, πλην του Όσβαλντ Σπένγκλερ, που ησχολήθησαν με Ιστοριογραφικές – Πολιτιστικές μελέτες

«Το άτομον παραιτείται όταν βάζει τα βιβλία στην άκρη. Ένας πολιτισμός παραιτείται όταν παύει να εκδηλώνεται σε μεγάλες επιστημονικές ευφυΐες άλλά η επιστήμη υπάρχει μόνον στην ζωντανή σχέση γενεών από μεγάλους επιστήμονες, τα δε βιβλία δεν είναι τίποτε εάν δεν είναι ζωντανά και ενεργά σε ανθρώπους που είναι αντάξιοί τους.»

«Παρακμή της Δύσεως» Continue reading →

Στοχαστές, πλην του Όσβαλντ Σπένγκλερ, που ησχολήθησαν με Ιστοριογραφικές – Πολιτιστικές μελέτες Continue reading →

«Παρακμή της Δύσεως», ομοιότητες και αντιθέσεις της με την σύγχρονο ιστοριονομία, την παραδοσιακήν αντίληψη και την ουτοπική μυθιστοριογραφία.

(Τμήμα δεύτερον) Continue reading →

«Παρακμή της Δύσεως», ομοιότητες και αντιθέσεις της με την σύγχρονο ιστοριονομία, την παραδοσιακήν αντίληψη και την ουτοπική μυθιστοριογραφία.

(Τμήμα πρώτον) Continue reading →

Με “εικόνες” αγοράζουν τις ψυχές των λαών

Μία γιγαντιαία επιχείρηση προπαγάνδας και ψυχολογικού πολέμου ευρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Αλλάζουν τον κόσμο και όχι για το καλό του και αυτοί που τον αλλάζουν φρόντισαν και φροντίζουν όποιον δεν έχουν αγοράσει με το βρώμικο χρήμα τους είτε να τον εξοντώνουν, είτε να του επιβάλουν απόλυτη σιωπή. Continue reading →

«Σήμερον, όπως έχουν τα πράγματα, ένας δημοκράτης της παλαιάς σχολής θα απαιτούσε, όχι ελευθερία για τον τύπο, αλλά ελευθερία από τον τύπο ! Αλλά εν τω μεταξύ οι ηγέτες έχουν μεταλλαχθεί σε νεοπλούτους που πρέπει να διασφαλίσουν την θέση τους έναντι των μαζών.» Continue reading →

Ο Σπένγκλερ επεβεβαίωσεν την ανορθολογική θέση του, αποδίδων ένα σαφώς αρνητικό περιεχόμενο στην έννοιαν του τεχνικού πολιτισμού, ο οποίος αποτελεί μιαν θεμελιώδη έννοια της σκέψεως του Διαφωτισμού. Ο τεχνικός πολιτισμός ως «θετική έννοια» (συνδεομένη στενώς με την ιδέαν της προόδου και περιλαμβάνουσα ένα υψηλότερον στάδιον της ανθρωπότητος), πουθενά δεν εμφανίζεται ως θετική ποιότης στις πυκνές σελίδες της «Παρακμής της Δύσεως». Ο τεχνικός πολιτισμός επαρουσιάσθη εκεί ως ένα στάδιον ιστορίας στο οποίον κατέληξε η εξαφάνιση ενός πνευματικού πολιτισμού. Ο «τεχνικός πολιτισμός» είναι η εποχή κατά την οποίαν ένας «πνευματικός πολιτισμός» αρχίζει να χάνει την δύναμή του και φθίνει μέχρις ότου τελικώς εξαφανισθεί. Continue reading →

H «Παρακμή της Δύσεως» προκάλεσε μεγάλη αναταραχή στο αναγνωστικό κοινό και μετέτρεψε σχεδόν αμέσως τον άγνωστο και άσημον Σπένγκλερ, σε έναν διάσημο συγγραφέα. Ωστόσον, ο κεντρικός στόχος του Σπένγκλερ στην «Παρακμή της Δύσεως» ήταν να προσδιορίσει τα χαρακτηριστικά που θα εξεδηλούντο όταν ο Δυτικός πνευματικός πολιτισμός έφθανε στο στάδιον της παρακμής (και συμφώνως προς τον συγγραφέα, την στιγμήν που έγραφε το έργον του, αυτή η εποχή είχεν ήδη αρχίσει). Continue reading →